Η πόρτα ξεκλειδώνει διστακτικά. Από μέσα, ένα βλέμμα που φλέγεται από ανυπομονησία, μα και ξεχειλίζει από ανακούφιση. Είναι εκείνη η στιγμή που η ομάδα των επαγγελματιών υγείας διαβαίνει το κατώφλι ενός σπιτιού. Για ανθρώπους που δεν μπορούν να μετακινηθούν, η κατ’ οίκον επίσκεψη δεν είναι απλώς μια ιατρική πράξη, είναι ένα «άγγιγμα», μια «αγκαλιά», ένα μήνυμα ότι δεν είναι μόνοι. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι υπερήλικες, άνθρωποι με σοβαρά κινητικά ή νευρολογικά προβλήματα, κατάκοιτοι ασθενείς που αδυνατούν να φτάσουν σε ένα ιατρείο ή δομή υγείας. Συχνά, ακόμη και οι φροντιστές τους βρίσκονται και οι ίδιοι σε προχωρημένη ηλικία, με τα δικά τους προβλήματα υγείας, παλεύοντας καθημερινά να ανταποκριθούν σε έναν απαιτητικό ρόλο.