Από σήμερα η Ελλάδα είναι πιο φτωχή, αφού σε ηλικία 99 ετών έφυγε η εξαιρετική ιστορικός και πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ.
Παραδίδει πολυσήμαντο συγγραφικό έργο για το Βυζάντιο, ήταν η πρώτη γυναίκα που προήχθη σε πρύτανη της Σορβόνης και διατήρησε ζωντανή παρουσία και συνεχείς παρεμβάσεις μέχρι το τέλος της ζωής της.
Υπενθυμίζεται πως στη Γαλλία της απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, ενώ βραβεύσεις της έχουν δοθεί και από πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Το βιογραφικό της
Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς Μικρασιάτες. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, που καταγόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.
Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και φοίτησε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ανέλαβε την ευθύνη των μαθητριών του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Στα Δεκεμβριανά ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών κατά την υποχώρησή του από την Αττική και μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας επανήλθε στον Βύρωνα.
Στα 1950, ως φοιτήτρια, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ, εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).
Το 1953 μετακόμισε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά τη μετάβαση, διορίστηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS), το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη.
Το 1966 απέκτησε το δίπλωμα doctorat ès lettres με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, η οποία εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France). Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976 Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που ανέλαβε τέτοιο αξίωμα σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας, που καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Μαζί του απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.
