Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών η Μέλπω Ζαρόκωστα. Τις τελευταίες εβδομάδες διέμενε στο γηροκομείο Αθηνών, καθώς ταλαιπωρούνταν από άνοια και πολλαπλά προβλήματα υγείας.

Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε στην ταινία «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», όπου υποδύθηκε την Πόπη Αλεξίου, τη σοβαρή συμμαθήτρια της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Από εκεί και πέρα διατήρησε σταθερή παρουσία, κυρίως σε δεύτερους ρόλους, για τους οποίους όμως αγαπήθηκε από το κοινό.

Παράλληλα είχε σημαντική παρουσία στο ελληνικό θέατρο.

Ασχολήθηκε με τη μετάφραση και διασκευή έργων ενώ έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το Φροντιστήριο γυναικών, στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην Αθήνα και την επαρχία.

Από το 1973 έως και το 2017, η Μέλπω Ζαρόκωστα εμφανίστηκε και σε πλειάδα τηλεοπτικών σίριαλ, με τον τελευταίο της πρωταγωνιστικό ρόλο στον «Αστέρα Ραχούλας», όπου υποδύθηκε την Μπιρμπίλω.

«Ο μόνος άνθρωπος στην οικογένεια που ειχε καταλάβει την ελάχιστη αυτοεκτίμηση μου και δήλωνε θαυμάστρια μου. Γι αυτο την αγαπουσα πολύ. Ηταν παντρεμένη με τον θείο μου τον Βίκτωρα Παγουλάτο που επισης κι εκεινος μου στάθηκε σε δύσκολες στιγμές. Απο αυτόν τον γάμο γεννήθηκε το μοναδικό της παιδι και ξάδερφος μου ο Αλεξανδρος», έγραψε στο Facebook η Νταίζη Γαλιατσάτου.

Η κηδεία της Μέλπως Ζαρόκωστα θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη στον πρώτο νεκροταφείο Αθηνών στις 13.00. «Σε ευχαριστούμε που ήσουν κοντά μας, μέλος εκλεκτό στο συμβούλιό μας για δέκα χρόνια. Δεν ξεχνιέσαι», σημείωσε το «Σπίτι του Ηθοποιού» στο Facebook για την Μέλπω Ζαρόκωστα.

«Με βαθύτατη θλίψη πριν απο λίγο μάθαμε απο τον αγαπημένο της γιο, Αλέξανδρο Παγουλάτο, την αποχώρηση απο την ζωή της πολυαγαπημενης μας σπουδαίας ηθοποιου, αγωνιστριας, σπουδαίας μεταφράστριας παμπολλων έργων. Δίπλα σε όλους τους αγώνες των ηθοποιών η αγαπημένη μας φίλη που άφησε το αποτύπωμα της σε πάμπολλες υπέροχους ρόλους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Όσοι την γνωρίσαμε και απο το θεατρο και δουλέψαμε μαζι της ζησαμε το πάθος και την αγαπη της για το θέατρο. Μέλπω μου, σ’ ευχαριστω που με τιμησες με μια μεγάλη φιλία. Θα σε αγάπαμε παντα. Σε νεα αναρτηση θα αναφέρουμε ποτε και που θα γινει η έξοδιος ακολουθία», σημείωσε ο Σπύρος Μπιμπίλας στο προφίλ του στο Facebook.

Εκλεκτή ηθοποιός, συγγραφέας και στιχουργός, η πολυσχιδής Μέλπω Ζαρόκωστα διέπρεψε τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αυστραλία, και έγινε αναπόσπαστο μέρος της χρυσής φουρνιάς του ελληνικού σινεμά.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, αλλά σε ηλικία 14 ετών μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για ένα χρόνο και στη συνέχεια στην μακρινή Αυστραλία. Σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Σίδνευ και συνέχισε τις σπουδές της στη σκηνοθεσία, την υποκριτική και το σενάριο στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών του Canendale. Μετά από μια σύντομη παραμονή της στο Λονδίνο για ένα έτος, επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα το 1958, σε ηλικία 25 ετών.

Η πρώτη της επαφή με το θεατρικό σανίδι ήρθε στο Σίδνευ, συμμετέχοντας στην παράσταση «Lace on Her Petticoat» του Metropolitan Theatre. Η ερμηνεία της ήταν εξαιρετική, σύμφωνα με την γαλλόφωνη εφημερίδα Le Courrier Australien, ενώ η εφημερίδα The Sydney Morning Herald υποστήριξε ότι «Η δις Ζαρόκωστα, μια ευαίσθητη νεαρή ηθοποιός, είχε ένα σπάνιο χάρισμα πάθους».

Λίγους μήνες αργότερα, υποδύθηκε την «Αντιγόνη» στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Ζαν Ανουίγ, μια μοντέρνα εκδοχή της γνωστής αρχαίας τραγωδίας. Τον Φεβρουάριο του 1954, υποδύθηκε την Μιράντα στην «Καταιγίδα» του Σαίξπηρ, ενώ λίγους μήνες αργότερα πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο «Dark Secret» του Αυστραλού θεατρικού συγγραφέα Τζον Γουάτσον.

Το 1957, θα βρεθεί στο Λονδίνο, μαζί με τον σύζυγό της, μεταφράζοντας και διασκευάζοντας ραδιοφωνικά έργα. Ένα χρόνο αργότερα, με αφορμή τον θάνατο της πολυαγαπημένης της γιαγιάς, θα επιστρέψει στην Ελλάδα και δεν θα ξαναφύγει ποτέ. Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή της, θα ξεκινήσει και η συνεργασία της με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα, συμμετέχοντας σε εκλεκτές παραστάσεις. Η πορεία της στο ελληνικό θέατρο ήταν αξιόλογη, αλλά ο κινηματογράφος ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής της καριέρας της. Η τελευταία της θεατρική εμφάνιση ήταν το 2012, στο έργο «Τρείς Κολασμένες Ιστορίες», που αφορά τρία μονόπρακτα που έγραψε η ίδια και παρουσίασε στην σκηνή του Πυρήνα από την ομάδα «Υστερόγραφο».

Η συγγραφική της προσφορά στο θέατρο ήταν εξίσου σημαντική, με θεατρικά έργα που παρουσιάστηκαν με επιτυχία, όπως «Φροντιστήριο Γυναικών», «Ερωτοκαβγάδες», «Δυο Γυναίκες Ένας Άντρας», «Δυο Κοπέλες Μόνες» και άλλα, ενώ έχει μεταφράσει πάνω από 150 έργα.

Παράλληλα, υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων το 1960, είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Στιχουργών, της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, μέλος του Δ.Σ του Οργανισμού «ΘΕΣΠΙΣ» και ιδρυτικό μέλος του ιδρύματος «Το Σπίτι του Ηθοποιού».

Με την επιστροφή της από το Λονδίνο, το 1958, έτυχε να γνωρίζει τον Ντίνο Κατσουρίδη. Μια μέρα λέει στον Φίνο: «Έχω μια Ελληνίδα ηθοποιό, θες να τη δεις;» Ο Φίνος αντιλήφθηκε αμέσως την καλλιέργεια και το ταλέντο της νεαρής Μέλπω και της δίνει τον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο στην αξέχαστη ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο». Ο συνδυασμός του ταλέντου της με την φινετσάτη γοητεία και ομορφιά της, φέρνουν νέες προτάσεις για ρόλους σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές, μεταμορφώνοντας την Μέλπω σε αναπόσπαστο κομμάτι της χρυσής φουρνιάς του ελληνικού σινεμά.

Μερικές από τις ταινίες που ξεχώρισε ήταν «Η Βίλλα των Οργίων» (1964), «Διαζύγιο αλά Ελληνικά» (1964), «Υπάρχει και Φιλότιμο» (1965), «Η Γυναίκα μου Τρελλάθηκε» (1966), «Κάτι Κουρασμένα Παληκάρια» (1966), «Όταν η Πόλις Πεθαίνει» (1969), «Μια Τρελλή, Τρελλή Σαραντάρα» (1970), όπως και η τελευταία της ταινία με την Φίνος Φιλμ το 1972 με την «Αλίκη Δικτάτωρ».

Η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο ήταν το 2006 στην ταινία «Πέντε Λεπτά Ακόμα», σε σκηνοθεσία Γιάννη Ξανθόπουλου, ενώ το 2012 πρωταγωνίστησε στην τουρκική ταινία «Strangers in the House», υποδυόμενη μια Ελληνίδα που εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει τη Σμύρνη το 1922.

Το 1957 παντρεύτηκε στην Αυστραλία τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη, και μετακόμισαν στο Λονδίνο, όπου και έμειναν για ένα χρόνο. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, γνώρισε τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της, τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο απέκτησαν και έναν γιο, τον Αλέξανδρο. Χώρισαν όταν ο γιος τους ήταν επτά ετών.

Βραβεύτηκε με πρώτο και τρίτο κρατικό βραβείο για τα θεατρικά της έργα «Συμβιβαστήκαμε» και «Αουφίντερζεν Μανόλη». Η ταινία «Η Ανταρσία των Δέκα», της οποίας υπέγραψε το σενάριο, βραβεύτηκε στο 11ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ως στιχουργός έχει επίσης διαπρέψει, κερδίζοντας πρώτο βραβείο με το τραγούδι της «Ο Παλιάτσος» στο διεθνές Φεστιβάλ της Λισαβόνας το 1990.