Σε ηλικία 84 ετών, έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Πανουσόπουλος, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στον χώρο της τέχνης.

Ο εμβληματικός σκηνοθέτης, κινηματογραφιστής και σεναριογράφος χάραξε, μέσα από τις ταινίες του αλλά και μέσω της συμμετοχής του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, την εικόνα της Ελλάδας στο παγκόσμιο οπτικό γίγνεσθαι, επηρεάζοντας αποφασιστικά γενιές ανθρώπων του κινηματογράφου και της οπτικοακουστικής δημιουργίας.

Τα έργα του προβλήθηκαν σε διεθνή φεστιβάλ, κέρδισαν την αγάπη του ελληνικού κοινού, διακρίθηκαν σε αφιερώματα και αναλύσεις, ενώ λειτούργησαν ως πηγή έμπνευσης για νέες γενιές δημιουργών. Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μπέτυ Λιβανού.

«Για μένα είναι συναρπαστικό το να ζούμε. Όσο πιο κοντά μπορούμε ο ένας με τον άλλον. Να αλληλοεπηρεαζόμαστε» είχε δηλώσει στην «Καθημερινή» και στη Μαρία Κατσουνάκη το 2018.

Ξεκινώντας από τη δεκαετία του ’70, ο Γιώργος Πανουσόπουλος, πρωτοπόρος της αναγέννησης του Ελληνικού Κινηματογράφου, υπέγραψε τις ταινίες: «Οι απέναντι», «Ταξίδι του μέλιτος», «Μανία», «Μ’ αγαπάς;», «Ελεύθερη κατάδυση», «Μια μέρα τη νύχτα», «Τεστοστερόνη» καθώς και τα μικρού μήκους «Αβραάμ εγέννησε Ισαάκ, Ισαάκ εγέννησε Ιακώβ, Ιακώβ εγέννησε…» και «Ο καφές».

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με ανάρτησή του στο Facebook, τον αποχαιρετά, υπογραμμίζοντας ότι αφήνει πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη.

Η ανάρτηση αναφέρει:

«Με βαθιά θλίψη το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποχαιρετά τον εμβληματικό δημιουργό Γιώργο Πανουσόπουλο. Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, παραγωγός και μοντέρ, ο Γιώργος Πανουσόπουλος χάρισε στο ελληνικό σινεμά μερικές από τις πιο όμορφες ταινίες του. Οι εικόνες, οι έρωτες, το ελληνικό φως, η ατμόσφαιρα και τα τοπία των ταινιών του –Ταξίδι του Μέλιτος, Οι Απέναντι, Μανία, Μ’ Αγαπάς, Ελεύθερη Κατάδυση, Μια Μέρα τη Νύχτα, Τεστοστερόνη, Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει– θα μας συντροφεύουν πάντα.

Το σινεμά του σφύζει από υπόκωφες επιθυμίες και συναισθηματικές εκρήξεις που στοχεύουν κατευθείαν στην καρδιά του θεατή. Κανείς δεν απέδωσε το σώμα όπως εκείνος· με έναν αισθησιασμό ορμητικό και χειμαρρώδη, όμοια με τις κινηματογραφικές εμπειρίες που μας πρόσφερε. Υπήρξε ιδρυτής της Φιλμικής Εταιρείας και εργάστηκε ως διευθυντής φωτογραφίας στις ταινίες των φίλων του Νίκου Περάκη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Οι τρεις τους αποτέλεσαν τη θρυλική τριάδα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Βραβευμένος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είχε τιμηθεί με ειδικό βραβείο στην 46η διοργάνωση, στο πλαίσιο του αφιερώματος στο έργο του, το οποίο συνοδεύτηκε από ειδική έκδοση. Αφήνει πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική παρακαταθήκη.

Το Φεστιβάλ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήριά του στη σύζυγό του Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά του, στους φίλους του και σε όσους τον αγάπησαν και θα τον θυμούνται πάντα μέσα από τις ταινίες του.»