Ο Ντόναλντ Τραμπ ίσως εντόπισε πόρτα εξόδου, αφού την τρέχουσα εβδομάδα άφησε να εννοηθεί ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν ενδέχεται να ολοκληρωθεί «σύντομα», παρόλα αυτά ο υπόλοιπος πλανήτης αγνοεί αν θα την διαβεί, ούτε αν η Τεχεράνη θα τον επιτρέψει.

Η εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου απειλεί την παγκόσμια οικονομία και το πολιτικό μέλλον του Αμερικανού προέδρου, γεγονός που πιθανόν εξηγεί τη μεταστροφή του τη Δευτέρα, όταν δήλωσε ότι η εκστρατεία «βραχείας διάρκειας» μάλλον «θα τελειώσει σύντομα».

Παρ’ όλα αυτά, ο 79χρονος πρόεδρος συνεχίζει να εκπέμπει αντιφατικά μηνύματα, τόσο για τη διάρκεια του πολέμου όσο και για τους στόχους του.

Κάθε απόφαση που θα ανακοινώσει οφείλει να συνεκτιμήσει τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, όταν οι ψηφοφόροι –κυρίως εκείνοι των Ρεπουμπλικάνων– ίσως τιμωρήσουν τους αντιπροσώπους τους στο Κογκρέσο για τις τιμές στις αντλίες των πρατηρίων καυσίμων και για το κόστος ζωής.

Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η υποστήριξη των Αμερικανών στον πόλεμο έχει υποχωρήσει σε ιστορικό ναδίρ.

«Θα συνεχίσει μέχρι οι σύμβουλοί του να του πουν ότι το οικονομικό κόστος θέτει σε κίνδυνο» η παράταξή του να υποστεί συντριπτική ήττα «στις εκλογές», εκτίμησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Κόλιν Κλαρκ, διευθυντής του Soufan Center της Νέας Υόρκης. Καλείται να λάβει «πολιτική απόφαση για μια στρατιωτική επιχείρηση», πρόσθεσε.

Για κάποιους παρατηρητές, οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου περί «σύντομου» πολέμου ενισχύουν το φαινόμενο που βαφτίστηκε TACO (σ.σ. ακρωνύμιο της φράσης «Trump Always Chickens Out», «ο Τραμπ πάντα δειλιάζει και κάνει πίσω», σε ελεύθερη απόδοση).

Το διαυγές μήνυμα των προεδρικών δηλώσεων, για να ικανοποιηθούν οι αγορές, «ήταν ότι ο Τραμπ αναζητεί την πόρτα εξόδου», εκτίμησε ο Ρόμπερτ Άρμστρονγκ, δημοσιογράφος των Financial Times, που επινόησε τον όρο TACO.

Τις πρώτες ημέρες των αμερικανικών και ισραηλινών βομβαρδισμών, από τις 28 Φεβρουαρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ άφηνε να εννοηθεί ότι ο πόλεμος θα κρατούσε τέσσερις ή πέντε εβδομάδες. Οι αγορές, που είχαν καταληφθεί από πανικό προχθές Δευτέρα, ανέκαμψαν την ίδια ημέρα, όταν υπονόησε ότι θα μπορούσε να λήξει πολύ πιο γρήγορα.

Ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε χθες ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και μόνο αυτός καθορίζει το χρονοδιάγραμμα. «Δεν μου αναλογεί να πω αν βρισκόμαστε στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος», επέμεινε.

Ο πολιτικός αναλυτής Κλαρκ εκτιμά ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα συνεχίσει τη σκληρή γραμμή «για δύο εβδομάδες το πολύ, ύστερα η κατάσταση θα είναι τόσο συγκεχυμένη που θα ανακηρύξει τη νίκη».

Για να δικαιολογήσουν την εμπλοκή των ΗΠΑ σε αυτόν τον πόλεμο, ο Ντόναλντ Τραμπ και υπουργοί του έχουν παρουσιάσει διαφορετικούς στόχους, μεταβλητής γεωμετρίας: από την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν ως τη διασφάλιση των μεταφορών πετρελαίου από τον Κόλπο προς τις διεθνείς αγορές.

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ταυτόχρονα απαριθμήσει στρατιωτικούς στόχους – να εμποδιστεί το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα (η Τεχεράνη αρνείται ότι είχε ποτέ τέτοια πρόθεση), να καταστραφούν οι πύραυλοί του και το ναυτικό του, να αποδυναμωθούν περαιτέρω οι σύμμαχοί του στην περιοχή… Θα ήταν ενδεχομένως εύκολο για τον Ντόναλντ Τραμπ να διεκδικήσει τη νίκη επικαλούμενος την επίτευξή τους.

Όμως η Τεχεράνη πιθανόν να εκλάβει οτιδήποτε τέτοιο ως παραδοχή αδυναμίας.

Παρά τις μεγάλες ζημιές που έχουν προκαλέσει οι αμερικανικοί και ισραηλινοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί, η Τεχεράνη δεν παύει να σκληραίνει τον τόνο, διαμηνύοντας ότι θα παραλύσει τις εξαγωγές πετρελαίου από τον Κόλπο και ειρωνεύεται τη διαβεβαίωση του αρχηγού του αμερικανικού κράτους ότι αυτός θα καθορίσει το χρονοδιάγραμμα.

«Εμείς είμαστε εκείνοι που θα αποφασίσουμε πότε θα τελειώσει ο πόλεμος», διαμήνυσαν οι Φρουροί της Επανάστασης. Ενώ ο Αλί Λαριτζανί, επικεφαλής του ιρανικού ανώτατου συμβουλίου εθνικής ασφάλειας, δεν δίστασε να απειλήσει τον Αμερικανό πρόεδρο προσωπικά: «να προσέχετε μην εξαλειφθείτε ο ίδιος!».

Το Ισραήλ έχει από την πλευρά του δικές του επιδιώξεις σε αυτόν τον πόλεμο και πλέον διαφαίνονται αποκλίσεις με την Ουάσινγκτον – τόσο για τους μακροπρόθεσμους στόχους όσο και για τα ισραηλινά πλήγματα κατά ιρανικών ενεργειακών υποδομών.

Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ επιμένει ότι πρέπει να έχει λόγο στην επιλογή νέας ηγεσίας στο Ιράν, δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη προς το παρόν για ισχυρή ή εκτεταμένη εσωτερική αντίσταση στον νέο ανώτατο ηγέτη Μοτζταμπά Χαμενεΐ, που εξελέγη την Κυριακή και αντικατέστησε τον πατέρα του, ο οποίος σκοτώθηκε τις πρώτες ώρες του πολέμου.

Αν η ιρανική κυβέρνηση επιβιώσει, η επιχείρηση «Επική Οργή» θα μείνει στην ιστορία ως «η μητέρα όλων των μηχανών του γκαζόν», αφού δεν θα έχει επιτύχει τίποτα περισσότερο από το να κουρέψει το γρασίδι, θα έχει περιοριστεί απλώς στην επιφάνεια, σχολίασε σαρκαστικά ο Γουόλτερ Ράσελ Μιντ σε άρθρο του στη Wall Street Journal.

Η κατάσταση θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνη αν ο πόλεμος αυτός έχει ως επακόλουθο το εξασθενημένο σύστημα εξουσίας στο Ιράν να επιλέξει να επιδοθεί σε κούρσα απόκτησης πυρηνικών όπλων, σημειώνουν παρατηρητές.

«Είτε είναι ο γιος του Χαμενεΐ ή κάποιος άλλος οπαδός της σκληρής γραμμής, ποια η διαφορά;», διερωτήθηκε ο Κόλιν Κλαρκ. Το Ιράν πλέον θυμίζει «τραυματισμένο ζώο, το οποίο είναι αναμφίβολα πιο επικίνδυνο», κατέληξε.