Η εξόντωση κορυφαίων στελεχών της ιρανικής ηγεσίας από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στην έναρξη του πολέμου έχει περιπλέξει τη λειτουργία του ιρανικού μηχανισμού λήψης αποφάσεων, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, το οποίο επικαλείται ανώνυμους αξιωματούχους με γνώση αμερικανικών και δυτικών εκτιμήσεων πληροφοριών.

Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει ότι η αποδυνάμωση της κορυφής της ιρανικής ιεραρχίας δεν περιόρισε απλώς την ικανότητα της Τεχεράνης να συντονίζει μεγάλες επιθέσεις αντιποίνων· προκάλεσε, ταυτόχρονα, δυσχέρεια και στις ΗΠΑ στον εντοπισμό των προσώπων που έχουν σήμερα τον πραγματικό έλεγχο των αποφάσεων στο ιρανικό σύστημα εξουσίας.

Οι αξιωματούχοι στους οποίους στηρίζεται η αμερικανική εφημερίδα θεωρούν ότι οι στοχευμένες δολοφονίες δεκάδων Ιρανών ηγετών έχουν δημιουργήσει ρωγμές στην εσωτερική συνοχή του συστήματος. Η ίδια πηγή επισημαίνει ότι αυτό καθιστά πιο δύσκολη τόσο τη λήψη αποφάσεων όσο και τον επιχειρησιακό συντονισμό της ιρανικής πλευράς.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι πως η αλυσίδα εντολών στην Τεχεράνη φαίνεται πιο θολή σε σχέση με πριν. Η συνέπεια είναι να ενισχύεται η αβεβαιότητα όχι μόνο για την κατεύθυνση που θα επιλέξει το Ιράν, αλλά και για το ποιοι παράγοντες έχουν πλέον λόγο στις κρίσιμες αποφάσεις.

Το New York Times προσθέτει ότι η νέα πραγματικότητα δυσχεραίνει κάθε ενδεχόμενο διαπραγμάτευσης. Η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, δυσκολεύεται να εντοπίσει αξιόπιστους συνομιλητές μεταξύ των επιζώντων αξιωματούχων της Τεχεράνης.

Παράλληλα, οι Ιρανοί διαπραγματευτές που παραμένουν σε θέση ευθύνης ενδέχεται, βάσει των ίδιων εκτιμήσεων, να μη διαθέτουν σαφή εικόνα για το τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί η ίδια η ηγεσία της χώρας. Η κατάσταση αυτή εντείνει τη σύγχυση σχετικά με το πραγματικό κέντρο αποφάσεων.

Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ότι οι δολοφονίες ενίσχυσαν περαιτέρω τους σκληροπυρηνικούς κύκλους του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Η εκτίμηση προσθέτει ένα ακόμη στρώμα αβεβαιότητας, καθώς οι ισορροπίες στο εσωτερικό του ιρανικού καθεστώτος φέρονται να μετατοπίζονται προς πιο αδιάλλακτες θέσεις.

Υπό αυτό το πρίσμα, η σύγχυση για το ποιος αποφασίζει στην Τεχεράνη δεν αφορά μόνο τη διοικητική λειτουργία του κράτους, αλλά και τη γεωπολιτική κατεύθυνση που μπορεί να ακολουθήσει η χώρα στο επόμενο διάστημα.