Στην εκπομπή «Στούντιο 4» ο Akylas μίλησε, εκτός από τη μεγάλη νίκη του στον Εθνικό Τελικό της Eurovision 2026, για τα παιδικά του χρόνια και για μια ομοφοβική επίθεση που είχε δεχτεί στη Θεσσαλονίκη.

«Υπήρχαν όμορφες στιγμές. Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο – ήταν μουσικό γυμνάσιο – τα παιδιά, μέσα από τη μουσική, είχαν την ψυχούλα τους λίγο πιο ευαισθητοποιημένη. Πιο δύσκολα τα βρήκα, νομίζω, στο Δημοτικό, γιατί ίσως ήμουν το πιο περίεργο παιδάκι…

Ρε παιδί μου, όσο πιο μικρά είναι τα παιδιά, τόσο λιγότερη ενσυναίσθηση μπορεί να έχουν· δεν καταλαβαίνουν ότι κάτι που λένε μπορεί να πληγώσει τον άλλον. Όχι ότι φταίνε, απλώς πετούν μια κουβέντα χωρίς να την επεξεργαστούν. Όταν μεγαλώνεις, προσέχεις περισσότερο αυτά που λες», σημείωσε αρχικά ο Ακύλας.

«Στην Αγία Σοφία, Θεσσαλονίκη, είχε γίνει ομοφοβική επίθεση. Μας είχαν χωθεί, μας έδιωχναν, μας έπιαναν από τις μπλούζες· ήμασταν πολλά άτομα. Θυμάμαι πως τρέχαμε να ξεφύγουμε και μετά τρέχαμε χωρίς να γυρίσουμε πίσω. Μετά δεν μπορούσαμε να περάσουμε από εκείνο το δρόμο, γιατί σου μένει, ρε παιδί μου.

Και στο μετρό μου είχε τύχει να μπω με τα ακουστικά μου· ξέρεις… παρέα δίπλα χλιμιντρίζει, χώνει, κι εγώ έκανα πως δεν ακούω, ενώ μέσα μου… Φοβόμουν. Φοβάσαι, λες τώρα θα βγω και θα μου την πέσουνε; Τι θα γίνει;», εξομολογήθηκε ο Ακύλας και πρόσθεσε για την αγάπη που δέχτηκε το τελευταίο διάστημα:

«Η αγάπη που πήρα τον έναν αυτόν μήνα είναι εξωπραγματική. Ήταν και μια επιβεβαίωση στον εαυτό μου. Ήθελα να είναι και ένα μήνυμα σε κάθε παιδί που το έβλεπε. Σκέφτομαι τώρα τον μικρό Ακύλα να βλέπει αυτόν τον άνθρωπο, με αυτό το look και τις μπότες, να τον σηκώνουν ψηλά στον αέρα… και να λέει μπορώ κι εγώ.

Το να βοηθήσω ένα παιδί να πει “ναι, μπορώ κι εγώ” και να νιώσει πως η χώρα που ζούμε όντως είναι μοντέρνα, τα γουστάρει και τα στηρίζει όλα αυτά, είναι πολύ σημαντικό».