Με μια δυνατή φωνή μέσα από το Ευρωκοινοβούλιο, η Ελεονώρα Μελέτη μίλησε με λυγμούς για τη γυναικοκτονία, τα γυναικεία δικαιώματα και την κακοποίηση, ως μητέρα αλλά και ως γυναίκα που κουβαλάει προσωπικά βιώματα.

«Υπάρχει έγκλημα πάθους; Υπάρχει έγκλημα. Είμαι εδώ ως μητέρα, γιατί μεγαλώνω και εγώ μία κόρη, είναι μόλις επτά χρονών και αναρωτιέμαι. Το δικό μου το παιδί, αν θα έρθει ποτέ αντιμέτωπο ή όχι με ό,τι ζήσατε εσείς. Δεν μπορώ να σας καταλάβω. Είναι ψέμα να λέει μια μάνα ότι “εγώ καταλαβαίνω μια άλλη μάνα που ‘χασε το παιδί της”. Δεν μπορεί να την καταλάβει. Αυτός ο πόνος δεν είναι λογικός, δεν είναι βιώσιμος, δεν είναι δυνατόν να τον αντέξει κανείς. Φαντάζομαι, γιατί δεν ξέρω. Και εύχομαι να μη μάθω.

Αλλά είμαι εδώ και ως γυναίκα. Είμαι εδώ και ως γυναίκα, η οποία και αυτή έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη σχέση της. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα “θα ασχοληθώ με τα γυναικεία δικαιώματα”, “θα υπερασπιστώ τις γυναίκες”, “θα γίνω η Μπουμπουλίνα των γυναικείων δικαιωμάτων”, έτσι;

Ξύπνησα γιατί έχω και εγώ τα δικά μου τα βιώματα. Βέβαια εγώ ήμουν πολύ πιο τυχερή. Αλλά ήμουν απλά πιο τυχερή. Γιατί έβλεπα; Ή ήξερα; Μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου; Απλά ήμουν πιο τυχερή», δήλωσε από το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου η ευρωβουλευτής της ΝΔ.