Στην εκπομπή «Buongiorno» και στον Άρη Καβατζίκη έδωσαν κοινή συνέντευξη η Τάνια Τρύπη και η Τζένη Καζάκου.

Μητέρα και κόρη μίλησαν πρώτα για τη συνεργασία τους στο έργο «Με δύναμη από την Κηφισιά».

«Κάποια στιγμή μάς πήρε τηλέφωνο η Θέμις Μαρσέλλου και μού ’πε “έχω στα χέρια μου αυτό το έργο και θα ήθελα πολύ, μου λέει, να κάνεις τον ρόλο της Αλέκας και θα ήθελα πάρα πολύ η Τζένη να κάνει τον ρόλο της Ηλέκτρας, να είστε δηλαδή μάνα κόρη, πράγμα που δεν έχει ξανασυμβεί πραγματικά να είναι μάνα κόρη στη σκηνή και να είναι και στην πραγματικότητα”».

«Της απάντησα πως θέλω πάρα πολύ να συνεργαστώ μαζί σου, το έργο μου άρεσε πολύ, αλλά την Τζένη θα πρέπει να την καλέσεις εσύ να τη ρωτήσεις, γιατί είναι συνάδελφος – κι έτσι, με έναν πολύ όμορφο τρόπο, καταφέρνουμε να τα ξεχωρίζουμε όλα», ανέφερε αρχικά η Τάνια Τρύπη.

Από την πλευρά της η Τζένη Καζάκου είπε: «Εγώ το χάρηκα πολύ, γιατί ήθελα να δουλέψω με τη Θέμιδα και ήθελα να δουλέψω και με τη μαμά. Σ’ αυτό το έργο μ’ αρέσει που και οι τέσσερις μας είμαστε διαφορετικές και φέρνουμε ο καθένας τον δικό του κόσμο – κι είναι ωραίο να βλέπεις πώς αυτοί οι κόσμοι συγκρούονται, αλλά και πώς συνυπάρχουν. Είμαι στον χώρο έξι χρόνια τώρα. Αν είχα ξεκινήσει με μία συνεργασία μαζί τους, πιστεύω πως θα ήταν λάθος για μένα προσωπικά.

Πλέον δεν βρίσκω λόγο να μη γίνει – και είναι μεγάλη μου χαρά, γιατί τη θαυμάζω. Τη θαυμάζω πρώτα σαν μητέρα, τη θαυμάζω, γιατί είναι αμαζόνα, τρελή αμαζόνα, όλη της τη ζωή, και τη θαυμάζω και καλλιτεχνικά σαν ηθοποιό. Γιατί, εντάξει, δεν είναι αυτονόητο, δεν είναι αυτονόητο. Και πραγματικά πιστεύω πως την οικογένειά σου τη φτιάχνεις εσύ. Δεν είναι ανάγκη επειδή σε δένει το αίμα με κάποιον, να τον αγαπάς ή να τον συμπαθείς οπωσδήποτε».

Προσέθεσε η Τζένη Καζάκου: «Ήταν η μαμά που για μένα μπορούσε τα πάντα. Τι εννοώ; Τη θυμάμαι να σηκώνεται από τις πέντε το πρωί, να μας ετοιμάζει για το σχολείο, να μας πηγαίνει, να γυρνάει, να μαγειρεύει, να μας ξαναπηγαίνει, να έχουμε φαγητό, να μας διαβάζει, να πηγαίνει στις δουλειές της, να επιστρέφει το βράδυ, να μας διαβάζει παραμύθι αν είμαστε ακόμα ξύπνιοι – και συνέχεια αυτό.

Έτσι μεγάλωσα με ένα πρότυπο γυναίκας που μπορούσε μόνη της τα πάντα. Είχε την οικογένειά της και μεγάλωνε τα παιδιά της όσο καλύτερα μπορούσε, ενώ παράλληλα έκανε και την καριέρα της χωρίς να την αφήσει πίσω. Συνδύασε τα δύο και τίποτα δεν έμεινε πίσω εξαιτίας του άλλου».

Συνέχισε η Τάνια Τρύπη: «Μου φάνηκε φυσικό όταν μου είπε η Τζένη πως θα γίνει ηθοποιός, γιατί ήταν πολύ συνειδητοποιημένη, ήξερε τα συν και τα πλην. Και για το οικονομικό κομμάτι, γιατί δεν είναι πάντα ανθηρά – άλλες φορές έχεις, άλλες φορές δεν έχεις».

Σχετικά με τις συγκρίσεις με τη γιαγιά της, Τζένη Καρέζη, η Τζένη Καζάκου είπε: «Στην αρχή υπήρχε αυτό, μια πίεση – και το θεωρώ φυσιολογικό. Μετά πέρασα στην απορία, γιατί κάποιος να θέλει να συγκρίνει δύο άλλους ανθρώπους. Οπότε λέω, αφού το ’χεις αποφασίσει, βούτα. Τους ανθρώπους που εκτιμώ, θα τους ακούσω και θα με επηρεάσει αυτό που θα μου πουν. Γίνεται ανθρωποφαγία φουλ».

Τόνισε η Τάνια Τρύπη: «Το ότι δεν είναι ζευγάρι δύο άνθρωποι δεν σημαίνει πως πρέπει να σβήσεις όλα τα συναισθήματα, την αγάπη, τον σεβασμό που υπάρχει. Είμαστε πολύ καλά και είμαστε και πολύ καλοί φίλοι, ας πούμε, με τον μπαμπά της, αλλά συνολικά κάνουμε καλή παρέα. Μακριά από μας η κριτική. Θα πάρουμε τηλέφωνο όταν χρειαστούμε να ακουμπήσουμε κάπου. Έχουμε όρια, που δεν τα περνάμε, από κοινού συνεννόηση, και είναι άγραφος νόμος».