Ότι η χώρα οφείλει να διαθέτει τα μέσα για την προστασία της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, ανέδειξε ως κεντρική προτεραιότητα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, στην εισαγωγική του τοποθέτηση στην 1η Ημερίδα Άμυνας και Γεωπολιτικής με θέμα «Η Νέα Γεωπολιτική Πραγματικότητα και οι Αμυντικές Προκλήσεις – Η επόμενη ημέρα για Ευρώπη, Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειο», που διοργανώνουν το Capital.gr και το Forbes Greece, την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου.
Κατά τα λεγόμενά του, η «Ατζέντα 2030» δίνει τη βασική απάντηση στις προκλήσεις της εποχής και περιλαμβάνει την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα πολυεπίπεδο πλαίσιο που καλύπτει πέντε πεδία: Ξηρά, Θάλασσα, Αέρας, Κυβερνοχώρος και Διάστημα. Η παρέμβασή του ήταν μαγνητοσκοπημένη, καθώς ο ίδιος μεταβαίνει στις Βρυξέλλες για τη συμμετοχή του στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ σε σύνθεση υπουργών Άμυνας.
Ο κ. Δένδιας παρουσίασε τη μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων από «άθροισμα οπλικών συστημάτων» σε «ολιστικό σύστημα αποτροπής», με έμφαση στη διαμόρφωση μηχανισμού αντίληψης, επεξεργασίας και αξιοποίησης της πληροφορίας. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε ότι ο στόχος δεν περιορίζεται στην απόκτηση νέων πλατφορμών –όπως Belharra και F-35– αλλά στην ανάπτυξη «πλήρους οικοσυστήματος».
Εξέχουσα θέση κατέλαβε και η σύνδεση άμυνας και οικονομίας, με τον υπουργό να χαρακτηρίζει ζωτική την αύξηση της συμμετοχής του ελληνικού αμυντικού οικοσυστήματος στα εξοπλιστικά προγράμματα, με στόχο τουλάχιστον 25% εθνικής συμμετοχής και «μετρήσιμη απόδοση». Παράλληλα, τόνισε ότι ο σχεδιασμός μέσω του, για πρώτη φορά κατατεθειμένου, Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Αμυντικών Εξοπλισμών για τα επόμενα 12 συν 8 χρόνια επιδιώκει διαφάνεια, τήρηση δημοσιονομικών ορίων και αποτροπή «δυσάρεστων εκπλήξεων».
Στο γεωπολιτικό πεδίο, μίλησε για περίοδο αυξημένης ρευστότητας και ανταγωνισμού ισχύος, για αναδιάταξη στο διεθνές σύστημα και για μετατόπιση του κέντρου βάρους προς τον Ινδο-Ειρηνικό, επισημαίνοντας ότι η ενίσχυση της Κοινής Αμυντικής Πολιτικής στην Ευρώπη είναι αναγκαιότητα. Επίσης, αναφέρθηκε στην αυξανόμενη προβολή ισχύος της Τουρκίας σε πολλαπλά μέτωπα, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική στρατηγική επενδύει στο πλαίσιο κανόνων, στο Διεθνές Δίκαιο, στους ανοικτούς διαύλους και στην ενίχυση συνεργασιών.
