«Αν και οι δυσκολίες παραμένουν, κι εμείς, με τη σειρά μας, επιχειρούμε τη δικιά μας έξοδο από μία Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών προς μία Ελλάδα μεγάλων διεκδικήσεων και υψηλών απαιτήσεων, μακριά από το σκοτάδι της τοξικότητας και την καθήλωση της εσωστρέφειας· προσπάθεια που προϋποθέτει και σήμερα ενότητα, σιγουριά και πολιτική ωριμότητα».

Το μήνυμα αυτό, μεταξύ άλλων, έστειλε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας στον Κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι, στο πλαίσιο των εορτασμών για τη συμπλήρωση 200 ετών από την Ηρωική Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων.

Σημείωσε, δε, ο πρωθυπουργός, ότι «εντός των τειχών του Μεσολογγίου αντικρίσαμε ένα ανεπανάληπτο δείγμα ενότητας και αλληλεγγύης, που το διατήρησε όρθιο για πολύ καιρό. ‘Ανθρωποι με διαφορετική καταγωγή, με διαφορετική ιδιοσυγκρασία και σκέψη ορκίστηκαν να καταστείλουν τις όποιες προσωπικές τους φιλοδοξίες και να εξορίσουν κάθε διαμάχη», προσθέτοντας:

«Έτσι διαμόρφωσαν ένα ιδιαίτερο ορόσημο ομόνοιας· γι’ αυτό και μίλησα για τα πολλά και παράλληλα μηνύματα που εκπέμπει τούτος ο τόπος. Μηνύματα μαζικής δράσης, προσωπικής υπέρβασης και συνειδητής ενότητας. Μηνύματα που ξεπέρασαν τα όρια του ίδιου του χώρου, σμιλεύοντας την ιστορία, αφού οι πράξεις εκείνης της περιόδου μετεξελίχθηκαν σε διαχρονικά σύμβολα. Δύο αιώνες μετά, η Έξοδος συνεχίζει να μας προσκαλεί σε μία είσοδο εθνικής αυτογνωσίας, ιδιαίτερα όταν οι σημερινές απειλές είναι πολλές και η ειρήνη στην περιοχή μας ουδόλως δεδομένη». Στο ίδιο σημείο διευκρίνισε πως «οι προκλήσεις ίσως άλλαξαν μορφή, πολλά όμως από τα ζητούμενα παραμένουν ίδια, πρώτο εξ αυτών η ενότητα του λαού μας και η θωράκιση της εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοπεποίθησης».

«Βέβαια», συνέχισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «δύο αιώνες πριν η Ελλάδα ήταν ένα μικρό έθνος, ακόμη δίχως κρατική υπόσταση, που ζητούσε με αγωνία τη στήριξη των μεγάλων δυνάμεων ώστε να δικαιωθεί ο αγώνας της», και πρόσθεσε: «Σήμερα είμαστε ένα κυρίαρχο κράτος με σημαντικό ευρωπαϊκό και διεθνές εκτόπισμα, με απόρθητα σύνορα και πανίσχυρες Ένοπλες Δυνάμεις. Με μία δυναμική οικονομία που στηρίζει όσο το δυνατόν καλύτερα την κοινωνία, αλλά και με ενωμένους τους πολίτες της. Η αναβαθμισμένη αυτή θέση μάς δίνει τη δυνατότητα να είμαστε παρόντες όπου χρειάζεται ο Ελληνισμός, όπως αποδείξαμε πρόσφατα με την άμεση υποστήριξή μας στην Κύπρο απέναντι στους κινδύνους από τη σύρραξη στο Ιράν, παραμένοντας σταθερός πυλώνας σε έναν κόσμο αστάθειας και μία χώρα σε αναπτυξιακή πορεία μέσα σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον».

«Το Μεσολόγγι», συμπλήρωσε ο πρωθυπουργός, «μας καλεί λοιπόν να αναλογιστούμε πως ελευθερία και δημοκρατία ποτέ δεν είναι δεδομένες· είναι ζωντανοί οργανισμοί που θέλουν φροντίδα, άρα και συμμετοχή και ευθύνη».

«Διότι ας μην ξεχνάμε», τόνισε, «τότε οι ήρωες του 1826 αγωνίστηκαν στο Μεσολόγγι με ό,τι διέθεταν, γνωρίζοντας ότι αρνούνταν τη ταπεινωτική παράδοση, χωρίς μάλιστα να διαθέτουν επαρκή χρόνο ή μέσα για να την υπερασπιστούν».

«Θα έλεγα, λοιπόν», κατέληξε ο πρωθυπουργός, «πως, παρά τις δυσκολίες, πραγματοποιούμε κι εμείς τη δικιά μας έξοδο από μία Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών προς εκείνη των μεγάλων διεκδικήσεων και των υψηλών απαιτήσεων, μακριά από το σκοτάδι της τοξικότητας και την καθήλωση της εσωστρέφειας, προσπάθεια που ωστόσο απαιτεί και σήμερα ενότητα, σιγουριά και πολιτική ωριμότητα».

«Κι αυτό», κατέληξε, «γιατί θα αποτελούσε λάθος στην τρέχουσα συγκυρία να μην τοποθετήσουμε τη χώρα στη μεγάλη εικόνα που την περιβάλλει· μία εικόνα που δυστυχώς προοιωνίζει γεωπολιτικές ανατροπές, οι οποίες επιτάσσουν αμυντική και διπλωματική εγρήγορση, οικονομικούς τριγμούς που θα μας καλέσουν σε ρεαλιστικές αλλά απαραίτητες αναπροσαρμογές για να προσαρμόσουμε την κοινωνία, και λαϊκιστικές εξάρσεις που μόνο με την αντεπίθεση του μετώπου της αλήθειας μπορούν να ηττηθούν».

«Οι πρόγονοί μας, άλλωστε, δεν στάθηκαν δίπλα-δίπλα επειδή συμφωνούσαν σε όλα, αλλά επειδή έθεσαν μπροστά τη γνώση ότι παλεύουν για κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους. Αυτή την αίσθηση του κοινού πεπρωμένου οφείλουμε τώρα ο ένας στον άλλον και όλοι μαζί στην πατρίδα· μία πυξίδα, ώστε στα ταραγμένα διεθνή νερά το εθνικό σκάφος να πλέει πάντα ελεύθερο και ποτέ πολιορκημένο».