Στο μεγαλείο του ηθικού που χαρακτήρισε τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή και στην απαίτηση οι συγκλονιστικές φωτογραφίες των τελευταίων τους στιγμών να γίνουν προσβάσιμες στο σύνολο του λαού, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας στην «ERT News».

Υπενθύμισε τη σταθερή θέση του ΚΚΕ, το οποίο από την πρώτη στιγμή ζήτησε «να ληφθούν πρωτοβουλίες από τη Βουλή και τα αρμόδια υπουργεία για την απόκτηση των φωτογραφιών, καθώς το ελληνικό κράτος το όφειλε αυτό στους 200».

«Το ελληνικό κράτος παρέδωσε τους 200 κομμουνιστές στις δυνάμεις κατοχής. Η μεταξική κυβέρνηση τους παρέδωσε στις δυνάμεις κατοχής, γιατί η πλειοψηφία τους ήταν Ακροναυπλιώτες, ήταν άνθρωποι που πολέμησαν, που αγωνίστηκαν το Μεσοπόλεμο, συνελήφθησαν από τη δικτατορία του Μεταξά, βασανίστηκαν, εκτοπίστηκαν, παραδόθηκαν στους Γερμανούς κατακτητές, τους αρνήθηκαν να πάνε να πολεμήσουν στο μέτωπο στην Πίνδο απέναντι στην Ιταλία. Αρνήθηκαν να υπογράψουν δηλώσεις μετανοίας, οι περισσότεροι από αυτούς δεν θα βρίσκονταν στη μάντρα της Καισαριανής αν είχαν υπογράψει δηλώσεις μετανοίας, αποκήρυξης του κομμουνισμού», τόνισε ο Ν. Σοφιανός.

«Οι φωτογραφίες πρέπει να ανήκουν και να είναι προσβάσιμες στο λαό», πρόσθεσε, εξηγώντας ότι αυτές «πρέπει να εκτεθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης που υπάρχει στο θυσιαστήριο της Καισαριανής όπου εκτίθενται και άλλα αντικείμενα και ντοκουμέντα της περιόδου, στο μουσείο του Μπλοκ 15, των αμετανόητων κομμουνιστών στο Χαϊδάρι και φυσικά στο ΚΚΕ, καθώς είναι 200 ήρωες κομμουνιστές».

Κατά την ανάλυση της ταυτότητάς τους ως κομμουνιστές, υπογράμμισε πως «αυτό το σθένος, η λεβεντιά προέρχεται από ανθρώπους με ιδανικά, με αγώνες, ανθρώπους που στέκονται στο εκτελεστικό απόσπασμα, με υψωμένες γροθιές. Ανθρώπους σαν τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη που αρνήθηκε να πάρει κάποιος άλλος τη θέση του».

«Αυτή η ταυτότητα δεν μπορεί να εξαφανίζεται, δεν μπορεί να παραποιείται και φυσικά το δίδαγμα της θυσίας ανήκει στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Και λέω στην πλειοψηφία, γιατί και στον ελληνικό λαό υπήρχαν προδότες, υπήρχαν συνεργάτες, υπήρχαν αυτοί οι οποίοι δούλεψαν με τους ναζί κατακτητές», σημείωσε.

Απαντώντας σε ερώτηση για το αν οι φωτογραφίες αυτές μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο για «εθνική συμφιλίωση», ο Ν. Σοφιανός θύμισε πως «η ανακοίνωση της γερμανικής διοίκησης έλεγε ότι ‘θα εκτελεστούν 200 κομμουνιστές την 1η Μαΐου’, ενώ Έλληνες συνεργάτες των ναζί εκτέλεσαν 100 κομμουνιστές στη Λακωνία σαν αντίποινα πριν εκτελεστούν οι 200 κομμουνιστές στον τοίχο της Καισαριανής».

«Την ίδια μέρα που η Ελλάδα ήταν συγκλονισμένη, την ίδια μέρα στο σκοτάδι κάποιοι πήγαν και κατέστρεψαν το μνημείο», είπε, αναφερόμενος στον βανδαλισμό που έγινε στο Σκοπευτήριο.

Συμπλήρωσε μάλιστα ότι «μπορεί κάποιοι να κινούνται στο σκοτάδι, όμως είναι κυρίαρχη προπαγάνδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση η εξίσωση ναζισμού-κομμουνισμού. Δηλαδή, αυτούς που εκτελούν με αυτούς που στέκονται με το βλέμμα καθάριο μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα».

Σε ερωτήσεις για την πρόταση του δημάρχου Αθήνας να δημιουργηθεί ένα μουσείο Εθνικής Αντίστασης, υπογράμμισε πως «υπάρχει τέτοιο μουσείο στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και εκεί θα πρέπει να εκτεθούν οι φωτογραφίες». Κάλεσε δε, τον δήμαρχο «να επανέλθει η ονοματοδοσία της πλατείας Κοτζιά σε πλατεία Εθνικής Αντίστασης, που αποτελεί από τις πρώτες αποφάσεις μετά τη μεταπολίτευση που πήρε το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και δεν υλοποιήθηκε έκτοτε».

Παράλληλα, ζήτησε «να τιμηθούν δεκάδες σημεία αυτής της πόλης που έχουν βαφτεί με το αίμα αγωνιστών και κομμουνιστών στην περίοδο της κατοχής».

Ο Ν. Σοφιανός κλείνοντας στάθηκε στο ζήτημα της ακρίβειας, απαιτώντας «να ληφθούν άμεσα μέτρα για την ελάφρυνση της πλειοψηφίας του λαού που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα» και με αφορμή αυτό δήλωσε ότι «οι κακοπαιγμένες παραστάσεις από πλευράς του υπουργού Υγείας πρέπει να σταματήσουν, καθώς ο λαός έχει προβλήματα και δεν ανέχεται τον εμπαιγμό».

Χαρακτήρισε ως «πρόκληση» για το προσωπικό των νοσοκομείων, «που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανά τα δημόσια νοσοκομεία, να παρουσιάζεται μια εικονική πραγματικότητα, η οποία συνοδεύεται μέσα σε αυτούς τους χώρους με δυνάμεις καταστολής και χημικά».