Μέσω μιας νέας ανάρτησής της σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου έστειλε τις ευχές της για τη νέα χρονιά, συνοδεύοντάς τες με μήνυμα δικαιοσύνης, αγάπης και ελπίδας.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας ταυτόχρονα προχώρησε σε έναν σύντομο απολογισμό του 2025.

Ολόκληρη η ανάρτηση της κ. Κωνσταντοπούλου, αναλυτικά:

«Αντίο 2025!

Ήσουν μια χρονιά γεμάτη αντιθέσεις· δύσκολη, όμορφη και πλήρης, που χώρεσε τα πάντα: από χαρές και λύπες μέχρι νίκες και δοκιμασίες, από αγκαλιές και δάκρυα μέχρι γέλια και αγωνίες.

Μέσα σου κρύβονταν σύγκρουση και τρυφερότητα, αντοχή και αντίσταση, δημιουργία και επιμονή.

Μέσα στο 2025 είδαμε κόσμο στους δρόμους, αγώνες για τα δικαιώματα, μάχες για τη Δικαιοσύνη, παρουσία στα Δικαστήρια και δράση στη Βουλή. Είδαμε μεγάλες νίκες του καλού ενάντια στο κακό και συνεχείς μάχες κατά της διαφθοράς και του σκοταδισμού.

Ζήσαμε την πιο καθοριστική στιγμή για την Πλεύση Ελευθερίας σε αυτό το δεκαετές ταξίδι: την παρουσίαση του Προγράμματός μας, βάζοντας τον ‘Ανθρωπο μπροστά και την τεχνολογία στην υπηρεσία του, με την υπογραφή του Διαμαντή. Και την κορυφαία πράξη του ίδιου του Διαμαντή, την παρακαταθήκη του, να αποχωρήσει από ένα βρόμικο πεδίο για να αφοσιωθεί ολόψυχα στην Τέχνη και στον Πολιτισμό.

Μας πρόσφερες μαθήματα ανεκτίμητα:

ότι η συλλογικότητα γεννιέται αυθόρμητα και πηγαία στους δρόμους, στις πλατείες, στις ψυχές, όταν το δίκιο ξεχειλίζει.

ότι η αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, κάθε γυναίκας, είναι κοινή αναφορά και όσοι την ποδοπατούν πετιούνται από τους ανθρώπους την ώρα που νομίζεις ότι βρίσκεσαι μόνη σου.

ότι ορισμένες μάχες απαιτούν τεράστιο κόπο· ακόμα και δεκαεπτά χρόνια μετά πρέπει να υπερασπιστείς το παιδί, τον Αλέξανδρο, που σκοτώθηκε στα 15 του, για να το δικαιώσεις.

ότι όταν δεν σταματάς να αγωνίζεσαι, στο τέλος νικάς: το ζήσαμε με τις αθλήτριές μας στην Κωπηλασία, με τους πολίτες που παλεύουν κατά των πλειστηριασμών, με την οικογένεια που σώσαμε το σπίτι της, με τον Πάνο, που διακινδύνευσε τη ζωή του απέναντι σε όλο το σύστημα για να δικαιώσει το παιδί του. Και με άλλες τόσες μάχες που δώσαμε και κερδίσαμε μέσα στον χρόνο, απέναντι στην αδικία, την αυθαιρεσία, τη βία.

ότι η αλληλεγγύη είναι υπευθυνότητα, καθήκον, ύπαρξη· κι ότι απέναντι στις πιο ισχυρές εξουσίες που εγκληματούν, υπερασπίζεσαι τους αθώους, τα παιδιά της Γάζας, τον λαό της Παλαιστίνης, ανυποχώρητα, μέχρι τέλους.

ότι ο ακτιβισμός είναι δύναμη και πολλές φορές αυτό ακριβώς χρειάζεται η ανθρωπότητα, όταν οι θεσμοί δεν ανταποκρίνονται.

ότι ακόμα και στις μεγαλύτερες θύελλες, η αγάπη αποτελεί το πιο ισχυρό αντίδοτο· και τελικά η αγάπη νικά.

Ότι σε κάθε μάχη, σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάθε δοκιμασία, έχεις στο πλευρό σου τους ανθρώπους σου, που έστω κι αν λείπουν, βρίσκονται εκεί με τη σκέψη και την αγάπη τους.

Σε αποχαιρετώ περήφανη και χαρούμενη, γιατί κάθε στιγμή σου, όσα και να πετύχαμε, όσα κι αν διεκδικήσαμε, όσα κι αν ακόμη διεκδικούμε, ήταν γεμάτη Αλήθεια.

Κάθε στιγμή σου ήταν αληθινή· κάθε στιγμή κι εγώ ήμουν αληθινή.

Και τώρα, μπροστά στη νέα χρονιά που ξημερώνει, μας αφήνεις τα δώρα σου:

την Ελπίδα, που γεννά ο αγώνας για το δίκαιο και η αγάπη για τον άνθρωπο.

Την ώρα που οι άνθρωποι του μόχθου, οι αγρότες μας, είναι στους δρόμους και στα μπλόκα, την ώρα που στη Βουλή μαίνονται οι μεγάλες συγκρούσεις με τη διαφθορά, την ώρα που ο κόσμος πια γνωρίζει, μαθαίνει και συνειδητοποιεί, τότε ακριβώς γεννιέται η Ελπίδα στις ψυχές όλων και η αποφασιστικότητα να διεκδικήσουμε όσα ονειρευόμαστε κι αξίζουμε.

Με την Ελπίδα στην ψυχή, στην καρδιά και στον νου, σε αποχαιρετώ και σε ευχαριστώ για όσα μου χάρισες, για την ορμή με την οποία μπαίνουμε γελαστοί στη νέα χρονιά για να φέρουμε Δικαιοσύνη, Αγάπη και Ειρήνη…