Η πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, έφυγε από τη ζωή σήμερα, σε ηλικία 92 ετών, πλήρης ημερών, περιτριγυρισμένη από την οικογένειά της.
Η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα είχε γράψει ιστορία, καθώς υπήρξε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την προεδρία της Βουλής και, παράλληλα, η πρώτη γυναίκα που προήδρευσε στην Ακαδημία Αθηνών. Παράλληλα, διετέλεσε Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Γεννήθηκε στην Αθήνα, θυγατέρα του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα, και σύζυγος του ιστορικού της φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη.
Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού και, εν συνεχεία, εισήχθη στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1957 με πτυχίο Νομικής. Ακολούθησαν μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Κολωνίας, ενώ το 1961 αναγορεύθηκε διδάκτορας Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Επί μακρά διαστήματα πραγματοποίησε ερευνητικό έργο στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλάνκ Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, συνεργαζόμενη στενά μαζί του. Οι μελέτες της οδήγησαν στη διατριβή της επί Υφηγεσίας (1971) και σε πλήθος επιστημονικών δημοσιευμάτων.
Διέγραψε πλήρη πανεπιστημιακή πορεία στη Νομική Σχολή Αθηνών, υπηρετώντας από βοηθός έως καθηγήτρια την περίοδο 1962-2001. Δίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία, και υπό την καθοδήγησή της πλήθος νέων επιστημόνων, στην Ελλάδα και στη Γερμανία, εκπόνησαν διατριβές και εξελίχθηκαν σε πανεπιστημιακούς καθηγητές.
Εισήλθε στην πολιτική το 1981, εκλεγείσα βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία. Ακολούθως εκπροσωπούσε την Α΄ Αθηνών επί 28 συναπτά έτη, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009.
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της πορείας διετέλεσε Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-1992), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-1993) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007).
Συμμετείχε ενεργά σε σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και αναθεωρήσεις του Συντάγματος. Ως Πρόεδρος της Βουλής ενίσχυσε την κοινοβουλευτική διπλωματία, πραγματοποιώντας επίσημες επισκέψεις σε Κοινοβούλια χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία) και της Νότιας Αμερικής (Χιλή), με έμφαση στον απόδημο Ελληνισμό.
Συνεργάστηκε με διεθνείς οργανισμούς, εκπροσώπησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο στη διαμόρφωση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συμμετείχε στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Από το 1976 διηύθυνε το περιοδικό “ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ”, ένα από τα παλαιότερα και εγκυρότερα νομικά περιοδικά της χώρας, προσφέροντας άρθρα και σχολιασμούς που συνέδεαν την ποινική θεωρία με τη δικαστηριακή πράξη.
Άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα σε ποινικές υποθέσεις από το 1962 έως το 2008.
Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει πλήθος βιβλίων, άρθρων και πολιτικών κειμένων, επικεντρωμένο στο Ποινικό Δίκαιο και την Ποινική Δικονομία.
Στις 29 Απριλίου 2010 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Ποινικού Δικαίου.
