Η Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας (World Happiness Report – WHR) για το 2026 επισφραγίζει την κυριαρχία των σκανδιναβικών εθνών, με τη Φινλανδία να κατακτά για ένατη συνεχόμενη φορά τον τίτλο της πιο ευτυχισμένης χώρας στον κόσμο. Η φετινή μελέτη, που συντάσσεται από το Κέντρο Έρευνας Ευημερίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης σε συνεργασία με τον οργανισμό Gallup, καταγράφει τις τάσεις ευημερίας σε 147 κράτη. Στις πρώτες θέσεις ακολουθούν η Ισλανδία και η Δανία, ενώ η Κόστα Ρίκα σημειώνει εντυπωσιακή άνοδο στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, πετυχαίνοντας την υψηλότερη διάκριση που έχει επιτύχει ποτέ χώρα της Λατινικής Αμερικής. Τη δεκάδα ολοκληρώνουν η Σουηδία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, το Ισραήλ, το Λουξεμβούργο και η Ελβετία.
Στον αντίποδα, η Ελλάδα καταγράφει αξιοσημείωτη πτώση, έχοντας πλέον οπισθοχωρήσει στην 85η θέση της διεθνούς κατάταξης, από την 64η που βρισκόταν πέρυσι. Με συνολική βαθμολογία 5.697, η χώρα μας εντοπίζεται μεταξύ της Βουλγαρίας (84η) και της Αλβανίας (86η). Ανάλογη υποχώρηση παρατηρείται και στην Κύπρο, η οποία έπεσε στην 62η θέση από την 50ή που κατείχε το προηγούμενο έτος. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η απουσία μεγάλων αγγλόφωνων οικονομιών από την κορυφή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να περιορίζονται στην 23η θέση και το Ηνωμένο Βασίλειο στην 29η.
Η φετινή έκθεση επικεντρώνεται στη διασύνδεση μεταξύ της χρήσης του διαδικτύου και των επιπέδων ευτυχίας, με έμφαση στους νέους κάτω των 25 ετών. Ο διευθυντής του ερευνητικού κέντρου, Γιαν-Εμανουέλ Ντε Νεβ, τόνισε ότι η επίδραση των κοινωνικών δικτύων είναι έντονα αρνητική για τη Γενιά Ζ, ενώ για τους Millennials η επίδραση κρίνεται μέτρια. Τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η παθητική κατανάλωση περιεχομένου μέσω αλγορίθμων συνδέεται συχνότερα με συμπτώματα κατάθλιψης, σε αντίθεση με τις ψηφιακές πλατφόρμες που προάγουν την άμεση κοινωνική σύνδεση και επικοινωνία.
Η αποτίμηση των χωρών βασίζεται στην κλίμακα Cantril, μέσω της οποίας οι πολίτες καλούνται να αξιολογήσουν την ποιότητα της ζωής τους από το 0 έως το 10. Για την ανάλυση των αποτελεσμάτων αξιοποιούνται έξι βασικές μεταβλητές: το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) ανά κάτοικο, η κοινωνική υποστήριξη, το προσδόκιμο υγιούς ζωής, η ελευθερία λήψης αποφάσεων, η γενναιοδωρία και η απουσία διαφθοράς. Παρά το γεγονός ότι ο πλούτος εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα, η έκθεση τονίζει ότι το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας και η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων αναδεικνύονται ως καθοριστικοί πυλώνες για τη διαμόρφωση της συλλογικής ευτυχίας
