Θλίψη πλημμύρισε το ελληνικό ποδόσφαιρο, αφού ο Παρασκευάς Άντζας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών.
Τα τελευταία χρόνια έδινε μάχη με την ALS (πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση ή νόσος του κινητικού νευρώνα), την ίδια πάθηση που και ο Στίβεν Χόκινγκ αντιμετώπιζε, η οποία τον είχε καθηλώσει σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Ο Άντζας θεωρείτο ένας από τους κορυφαίους στόπερ της γενιάς του, έχοντας φορέσει τις φανέλες Ολυμπιακού, Ξάνθης και Δόξας Δράμας.
Παράλληλα, υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας, με την οποία αγωνίστηκε σε 26 παιχνίδια.
Ο Παρασκευάς Άντζας ξεκίνησε από τον Πανδραμαϊκό και το 1995 εντάχθηκε στη Ξάνθη.
Τρία χρόνια αργότερα μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου παρέμεινε για πέντε σεζόν, σηκώνοντας 5 πρωταθλήματα Ελλάδας και ένα κύπελλο.
Μετά από δύο σύντομες περιπέτειες σε Δόξα Δράμας και Α.Ο Ξάνθης, το 2007 επέστρεψε στον Πειραιά, κατακτώντας δύο διπλά σε ισάριθμες σεζόν (2007-2008, 2008-2009) και το Σούπερ Καπ Ελλάδας το 2007.
Ο 49χρονος στόπερ ήταν επίσης διεθνής με την Εθνική Ελλάδος, έχοντας 26 συμμετοχές από το 1999 ως το 2008.
Η ΠΑΕ Ολυμπιακός εξέδωσε ανακοίνωση για την απώλεια του Παρασκευά Άντζα λίγη ώρα μετά την είδηση του θανάτου του.
«Με βαθιά θλίψη και οδύνη, η οικογένεια του Ολυμπιακού αποχαιρετά τον Παρασκευά Άντζα» αναφέρει η σχετική ενημέρωση, καταλήγοντας: «Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του».
Με βαθιά θλίψη και οδύνη, η οικογένεια του Ολυμπιακού αποχαιρετά τον Παρασκευά Άντζα. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. pic.twitter.com/WJjW3bJ9rg
— Olympiacos FC (@olympiacosfc) May 25, 2026
Η νόσος του κινητικού νευρώνα ή αμυοτροφική πλάγια σκλήρυνση (ALS) είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση που προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες, τα νευρικά κύτταρα δηλαδή που ελέγχουν τις εκούσιες κινήσεις των μυών.
Όταν οι νευρώνες αυτοί καταστρέφονται, οι μύες αδυνατίζουν και σταδιακά ατροφούν, οδηγώντας σε σοβαρή κινητική αναπηρία.
Η νόσος εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 40 και 70 ετών, αν και μπορεί να παρουσιαστεί και σε μικρότερη ηλικία.
Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν αδυναμία των άκρων, δυσκολία στο περπάτημα, κράμπες, μυϊκές συσπάσεις και προβλήματα στην ομιλία ή την κατάποση.
Καθώς η νόσος εξελίσσεται, επηρεάζονται ολοένα και περισσότεροι μύες, συμπεριλαμβανομένων και των αναπνευστικών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια.
Η ακριβής αιτία της ALS παραμένει άγνωστη. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων εμφανίζεται σποραδικά, χωρίς οικογενειακό ιστορικό, ενώ περίπου 5–10% των κρουσμάτων είναι οικογενή και συνδέονται με γενετικές μεταλλάξεις.
Σημαντικό ρόλο φαίνεται να διαδραματίζουν παράγοντες όπως το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή και η δυσλειτουργία των πρωτεϊνών.
Η διάγνωση τίθεται μέσα από νευρολογική εξέταση, ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) και τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων. Δεν υπάρχει ακόμη οριστική θεραπεία· ωστόσο, φάρμακα όπως το riluzole και το edaravone μπορούν να επιβραδύνουν την πορεία της νόσου σε ορισμένους ασθενείς.
Παράλληλα, φυσικοθεραπεία, λογοθεραπεία, αναπνευστική υποστήριξη και ισορροπημένη διατροφή συντελούν στην καλύτερη ποιότητα ζωής.
Η ALS επηρεάζει κυρίως την κινητικότητα και όχι τη νοητική λειτουργία, παρότι κάποιοι ασθενείς εμφανίζουν γνωστικές διαταραχές.
Η νόσος παραμένει σημαντική πρόκληση για την ιατρική κοινότητα, ενώ η έρευνα συνεχίζεται με στόχο την εξεύρεση πιο αποτελεσματικών θεραπειών.
