Η δίκη για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου Σουλούκου από αδέσποτη σφαίρα στο Μενίδι τον Ιούνιο του 2017 άρχισε ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου.

Οι γονείς του άτυχου αγοριού που δέχτηκε το θανάσιμο τραύμα κατά τη διάρκεια της σχολικής γιορτής ανέβηκαν στο βήμα του μάρτυρα βαριά φορτισμένοι· την ακρόαση παρακολουθούν συμμαθητές του Μάριου και δασκάλες του σχολείου, όλοι ντυμένοι με μαύρα μπλουζάκια που φέρουν το όνομά του.

Στο εδώλιο κάθονται δύο άνδρες Ρομά, οι οποίοι ταυτοποιήθηκαν ύστερα από πολύμηνη έρευνα· σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την καταστροφική εκείνη ημέρα διασκέδαζαν και πυροβολούσαν στον αέρα. Ο ένας κατηγορείται για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και ο δεύτερος για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο.

«Όποιος πυροβολεί σε πυκνοκατοικημένη περιοχή είναι εν δυνάμει δολοφόνος» είπε συγκινημένη η μητέρα του Μάριου, η ίδια δασκάλα στο σχολείο του προαύλιου του οποίου ο γιος της έχασε τη ζωή του. Η πρόεδρος απάντησε: «Δεν θα μπορούσα να φανταστώ να ήμουν στη θέση σας.»

Η πρόεδρος εξέφρασε τα συλλυπητήριά της στους γονείς και ζήτησε από τη μητέρα να περιγράψει τα γεγονότα της μοιραίας σχολικής γιορτής.

«Ο Μάριος κι ένα ακόμη παιδί είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο· ο Μάριος είχε άγχος. Το άλλο παιδί μού είπε ότι δεν ήθελε να βγει στη σκηνή. Γύρισα να του μιλήσω κι άκουσα μια κραυγή. Ήταν ο Μάριος· είχε πέσει. Τον γύρισα ανάσκελα, άρπαξα τα ποδαράκια του κι είδα το αίμα να τρέχει σαν ποτάμι. Αργήσαμε να καταλάβουμε τι συνέβη· όλοι νόμιζαν ότι ζαλίστηκε και έπεσε» κατέθεσε η μητέρα.

Σημείωσε πως δεν είχε αντιληφθεί κάποιο γλέντι ή φασαρία, ούτε υποψιάστηκε αμέσως αδέσποτη σφαίρα.

«Δεν πήγε το μυαλό μου ότι το παιδί έπεσε από σφαίρα. Υποπτεύθηκα ότι κάτι το χτύπησε, γιατί έβλεπα αίμα να τρέχει από πίσω, ενώ ο Μάριος είχε πέσει μπρούμυτα» είπε και πρόσθεσε ότι στην περιοχή οι πυροβολισμοί είναι συχνοί ακόμη και σήμερα.

«Οι πυροβολισμοί ήταν πάντα συχνοί και συνεχίζουν όλη μέρα· μπορεί να ξεκινήσει τη μια μέρα και να τελειώσει μετά από 24 ώρες. Τα γλέντια τους είναι ατελείωτα. Βρίσκαμε βολίδες στις ταράτσες και στα μπαλκόνια. Έχει χτυπήσει σφαίρα στο πόδι παιδιού καθώς περπατούσε» είπε χαρακτηριστικά.

Πρόεδρος: Άρα, τι μάθατε εκ των υστέρων;

Μάρτυρας: Την επόμενη μέρα στις 10:00 μάς ενημέρωσαν ότι ήταν βολίδα. Τα κανάλια το είχαν μάθει πριν από εμάς. Έγιναν πολλά λάθη· στοιχεία χάθηκαν, όπλα πετάχτηκαν, οι ένοχοι εξαφανίστηκαν.

Συγκινημένος, ο πατέρας του Μάριου μίλησε για τον «δολοφόνο του παιδιού του».

«Δεν υπολογίζουν τίποτα, δεν τους νοιάζει η ανθρώπινη ζωή, μόνο να περνούν αυτοί καλά» είπε, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, στο σπίτι του οποίου γινόταν το γλέντι το μοιραίο βράδυ, είναι εκείνος που πυροβόλησε και σκότωσε τον 11χρονο. «Είναι ο δολοφόνος του παιδιού μου. Το λέω από την πρώτη στιγμή. Δεν μπορεί οι άλλοι να έριχναν κι αυτός όχι. Είναι ο κύριος του σπιτιού, αυτός το ξεκίνησε» τόνισε.

Ο πατέρας του άτυχου μαθητή θυμήθηκε τη στιγμή της σχολικής γιορτής:

«Τα παιδάκια ήταν στη σειρά. Ο Μάριος στεκόταν όρθιος. Ξαφνικά άκουσα τη διευθύντρια να φωνάζει για γιατρό. Έτρεξα κοντά· όλοι έλεγαν πως ζαλίστηκε και έπεσε, αλλά η σύζυγός μου μού ανέφερε ότι το παιδί κάτι το χτύπησε από πάνω, ότι αιμορραγεί. Πλησίασα, έψαξα· δεν είδα τίποτα» είπε.

Πρόεδρος: Πότε μάθατε τι σκότωσε το παιδί;

Μάρτυρας: Ρωτούσαμε συνέχεια: Γιατρέ, από πού είναι τα αίματα; Πέρασαν νοσοκόμες με ένα σεντόνι και η μητέρα του παιδιού μού είπε: Θανάση, το παιδί έφυγε…

Ο Θανάσης Σουλούκος υπογράμμισε πως ακόμα και εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του γιου του, στο Μενίδι Ρομά συνεχίζουν να πυροβολούν στον αέρα.

«Κάθε βράδυ παίρναμε στην Αστυνομία. Σφαίρες παντού, στις ταράτσες… Είχαμε κι άλλο περιστατικό με κοριτσάκι στο νηπιαγωγείο, χτύπησε στο μάγουλο. Ακόμα και σήμερα, κάθε βράδυ πυροβολούν από τις 10 μέχρι το πρωί» κατέληξε.

Η δίκη συνεχίζεται με καταθέσεις αστυνομικών.