Συνολικά 180 περιστατικά νόσου των λεγεωναρίων σημειώθηκαν στη χώρα μας το 2025, με το μεγαλύτερο μέρος των κρουσμάτων να αφορά τουρίστες που επισκέφθηκαν την Ελλάδα, σύμφωνα με τα δεδομένα του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).

Η ασθένεια παρουσιάστηκε πιο συχνά σε άρρενες και σε πρόσωπα ηλικίας πάνω από 65 έτη, ενώ η μεγαλύτερη συγκέντρωση κρουσμάτων καταγράφηκε τον Σεπτέμβριο.

Η επιτήρηση των περιστατικών διενεργείται μέσω δύο μηχανισμών παρακολούθησης: Του Συστήματος Υποχρεωτικής Δήλωσης Νοσημάτων (Σ.Υ.Δ.Ν) για τα περιστατικά της νόσου που διαγιγνώσκονται στα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας και του Ευρωπαϊκού Δικτύου Επιτήρησης της Νόσου των Λεγεωνάριων (ELDSNet) για περιστατικά της νόσου σε πολίτες άλλων κρατών που ταξίδεψαν στην Ελλάδα και εικάζεται ότι εκτέθηκαν στη Λεγεωνέλλα κατά την παραμονή τους στη χώρα μας.

Από τα 180 συνολικά περιστατικά του 2025, τα 100 δηλώθηκαν μέσω του Σ.Υ.Δ.Ν. και τα 80 μέσω του ELDSNet.

Η πλειονότητα των περιστατικών που δηλώθηκαν μέσω του ELDSNet αφορά επισκέπτες στις Περιφέρειες Κρήτης, Ιονίων Νήσων και Νοτίου Αιγαίου.

Παρά την καταγραφή των κρουσμάτων, η συχνότητα εμφάνισης της νόσου παρέμεινε χαμηλή, με 0,8 περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους, ενώ δεν σημειώθηκε καμία επιδημική έξαρση στη χώρα.

Όπως επισημαίνει η επισκέπτρια Υγείας του Τμήματος Λοιμώξεων Αναπνευστικού του ΕΟΔΥ, Αναστασία Ανδρεοπούλου, η Λεγεωνέλλα αποτελεί μικροοργανισμό ευρέως διαδεδομένο στο φυσικό περιβάλλον, κυρίως σε υγροβιότοπους ενώ έχει εντοπιστεί και απομονωθεί εργαστηριακά από δείγματα εδάφους, κυρίως όταν πρόκειται για το είδος Legionella longbeachae.

Εποικίζει εύκολα όλα τα δίκτυα υδροδότησης, κυρίως το σύστημα παροχής ζεστού και κρύου νερού, τις δεξαμενές, τις δεξαμενές αποθήκευσης και τις αγωγούς με ελάχιστη ή καθόλου κυκλοφορία νερού, όπου βέλτιστες συνθήκες για την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό του συνιστούν οι θερμοκρασίες νερού 25-42°C.

Η Λεγεωνέλλωση είναι οξεία βακτηριακή λοίμωξη του αναπνευστικού που προκαλείται από μικροοργανισμούς του γένους Legionella, και εκδηλώνεται κυρίως με πνευμονία, αποτελώντας ένα σημαντικό ζήτημα Δημόσιας Υγείας με θνησιμότητα 5-30%.

Η νόσος μεταδίδεται αερογενώς με εισπνοή του μικροοργανισμού, όταν νερό που είναι μολυσμένο διαχέεται στην ατμόσφαιρα υπό μορφή σταγονιδίων (αεροζόλ, ντους). Δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η περίοδος επώασης της νόσου είναι 2-10 ημέρες (συνήθως 5-6 ημέρες).

Στις ομάδες αυξημένου κινδύνου ανήκουν οι άνω των 50 ετών, οι καπνιστές και τα άτομα με χρόνια νοσήματα ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Παρουσιάζει εποχικό χαρακτήρα με τα περιστατικά της νόσου να εμφανίζονται πιο συχνά τους θερινούς και πρώτους φθινοπωρινούς μήνες καθώς η έντονη τουριστική κίνηση, η άνοδος της θερμοκρασίας και η επαναλειτουργία εποχιακών καταλυμάτων μετά την παρατεταμένη αδράνεια των δικτύων ύδρευσης τον χειμώνα, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισής της.

Η πρόληψη της νόσου στηρίζεται κυρίως στην ορθή συντήρηση και απολύμανση των εγκαταστάσεων ύδρευσης και κλιματισμού, στους τακτικούς ελέγχους και την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων από εκπαιδευμένο προσωπικό σε τουριστικά καταλύματα, νοσοκομεία, μονάδες μακροχρόνιας περίθαλψης και όπου αλλού απαιτείται, έτσι ώστε να αποτραπούν δυσμενείς επιπτώσεις για τη Δημόσια Υγεία αλλά και τον τουρισμό στη χώρα μας, σημειώθηκε στο ΑΠΕ ΜΠΕ.