Σε ηλικία 89 ετών απεβίωσε ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη κληρονομιά. Ο διακεκριμένος κοινωνιολόγος και πανεπιστημιακός δάσκαλος, είχε διδάξει σε ελληνικά, αμερικανικά, γαλλικά και μεξικανικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ μεταξύ άλλων είχε υπηρετήσει ως πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών και ως βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς είδε το φως της ζωής στην Αθήνα το 1937, προερχόμενος από οικογένεια με παραδόσεις στη νομική επιστήμη και την πολιτική. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία του Δικαίου και την Κοινωνιολογία στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Μονάχου στη Γερμανία, του Παρισιού στη Γαλλία και του Γέιλ στις ΗΠΑ. Διετέλεσε ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1974 του απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο Παρισιού. Από το 1961 μέχρι το 1968 ασκούσε τη δικηγορία στην Αθήνα. Εργάστηκε ως ερευνητής στο Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών Αθηνών (1963-1967) και στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS, 1968). Κατά την περίοδο 1968-1985 υπηρέτησε ως τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, ενώ από το 1985 και μετά ανέλαβε τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, από το 1981 έως το 1989 διηύθυνε επιστημονικά το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).
Το 1993 ανέλαβε την προεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΚΕ, παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι το 1996. Επίσης είχε υπηρετήσει ως πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κοινωνιολόγων, μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας, επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Παρισιού, Πρίνστον, Νέας Υόρκης, της Πόλεως του Μεξικού, καθώς και στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη Κορυφής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την Κοινωνική Ανάπτυξη (1994-1996) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Επιπλέον διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και μέλος του ερευνητικού συμβουλίου του Ολυμπιακού Μουσείου της Λωζάνης στην Ελβετία. Από το 2000 έως το 2014 συμμετείχε ως τακτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής.
Το 2025 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, όπως μεταδόθηκε από το ΑΠΕ ΜΠΕ.
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς είχε λάβει μέρος με εισηγήσεις και παρεμβάσεις σε συνέδρια που διοργανώθηκαν σε ποικίλα πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας. Είχε προεδρεύσει σε ιδρύματα, επιτροπές, εταιρείες και μουσεία και είχε λάβει διακρίσεις για τη συνεισφορά του στις επιστήμες και τις τέχνες. Τα σημαντικότερα συγγράμματά του περιλάμβαναν: The Greek Tragedy, Harmondsworth Penguin (1969), Είδωλα πολιτισμού: Ελευθερία, ισότητα και αδελφότητα στη σύγχρονη πολιτεία. Αθήνα, Θεμέλιο (1982), Πόλεμος και ειρήνη μετά το τέλος της ιστορίας, Αθήνα, Εκδόσεις Καστανιώτη (2006), Age of Anxiety, London, Eris (2018). Το πλέον πρόσφατο έργο του ήταν το The Greek Revolution. A critical dictionary. Edited by Paschalis M. Kitromilidis and Constantinos Tsoukalas, Cambridge, MA: Harvard University Press (2021).
