Ο χρόνος κάνει άλμα πίσω στη δεκαετία του 1980 και τα πρώτα χρόνια του ’90, τότε που Άρης και ΠΑΟΚ κυριαρχούσαν στο μπάσκετ, όχι μόνο εντός συνόρων, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Την περίοδο που η πόλη ανέπνεε για την «πορτοκαλί θεά» και το όνομα «Salonica» φώτιζε τους ηλεκτρονικούς πίνακες των μεγάλων αιθουσών.

Ακόμη και όσοι αγνοούσαν τη θέση της Θεσσαλονίκης στον χάρτη έμαθαν να την συνδέουν με τις ομάδες, με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Πρέλεβιτς, τον Κόρφα και τους υπόλοιπους. Για τους φίλους του μπάσκετ υπήρχε μία άμεση σύνδεση στο μυαλό: «Aris Salonica», «Paok Salonica». Και όσες διακρίσεις σημείωναν οι ομάδες στα παρκέ, τόσες διακρίσεις αποκτούσε και η πόλη.

Μέρος της αίγλης των παλιών καιρών και του μεγέθους εκείνων των εποχών αρχίζει να αναβιώνει αυτή την περίοδο η Θεσσαλονίκη. Αν το μπάσκετ της πόλης ήταν στο χρηματιστήριο, οι μετοχές θα εκτινάσσονταν σήμερα στα ύψη καθώς διαμορφώνονται νέες προσδοκίες. Στην ατμόσφαιρα όσων «ζουν» για το άθλημα απλώθηκε ένα κλίμα ενθουσιασμού, ενώ ακόμη και οι «δύσπιστοι» των τελευταίων ετών ανυπομονούν να επιστρέψουν στις εξέδρες του Παλαί ντε Σπορ και στο Παλατάκι.

Τα σκηνικά των τελευταίων ημερών από την άφιξη του Βασίλη Σπανούλη στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», ο οποίος αποθεώθηκε από χιλιάδες κιτρινόμαυρους φίλους, το κύμα ενθουσιασμού από τους οπαδούς του Άρη για την ανανέωση των εισιτηρίων διαρκείας, που κατέρρευσαν το site σε χρόνο ρεκόρ, οι αναρτήσεις του Γιάννη Αντετοκούμπο στους χιλιάδες ακολούθους του, η ανάληψη της διοίκησης των συλλόγων από τον Ρίτσαρντ Σιάο και τον Τέλη Μυστακίδη, η παρουσία του Αντρέα Τρινκιέρι στον πάγκο του Δικεφάλου και οι πρώτες προσθήκες σημαντικών αθλητών έχουν δώσει ένα «restart» στο μπάσκετ.

Και κάπου εδώ ανακύπτει εκ νέου το ερώτημα: οι ένδοξες μέρες μπορούν να επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη; Το «comeback» των ομάδων, του Άρη, του ΠΑΟΚ αλλά και οι δυναμικές παρουσίες του Ηρακλή, έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν στην πόλη σημαντικά οφέλη από την προβολή και την αναγνωρισιμότητα έως την τόνωση της τοπικής οικονομίας;

Μπορεί τα θέατρα να μην κλείσουν, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, οι δρόμοι να μην ερημώσουν, αλλά υπάρχει η πεποίθηση -και από κάποιους η βεβαιότητα- πως ένα «ξαναζέσταμα» της ατμόσφαιρας μπορεί να υπάρξει τόσο από τους ξένους επισκέπτες, που θα συνδυάσουν και πάλι την πόλη με το μπάσκετ, όσο και από τα νέα παιδιά που θα έρθουν πιο κοντά στο άθλημα.

Με κέρδη όχι μόνο νέες μπασκετικές υποδομές, αλλά και χαμόγελα στα καταστήματα, αφού μελέτη προηγούμενων δεκαετιών από το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης είχε δείξει πως ο τζίρος ήταν αυξημένος κατά 85%, όταν μεσουρανούσε η κίτρινη «αρμάδα» του Γιάννη Ιωαννίδη αλλά και η Εθνική Ελλάδας στα παρκέ, από μικρούς και μεγάλους που ήθελαν να αγοράσουν τα απαραίτητα αθλητικά αξεσουάρ για να σουτάρουν τρίποντα ή να καρφώσουν στις μπασκέτες.

Στ. Αγγελούδης: Οι αθλητικές επιτυχίες ενισχύουν την ταυτότητα και το brand της Θεσσαλονίκης

Με αφορμή τη «φρενίτιδα» που επικρατεί στις τάξεις του Άρη και του ΠΑΟΚ αλλά και το τι μπορεί να σημαίνει για την πόλη η εκτόξευση του μπάσκετ, έπειτα από δεκαετίες, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης, υπογραμμίζει πως «οι επιτυχίες στον αθλητισμό ανυψώνουν, ενισχύσουν την ταυτότητα και το brand της πόλης. Πρέπει να ισχυροποιήσουμε και να διαφυλάξουμε την παρουσία των ομάδων σε αυτά τα επίπεδα».

Όσο για τα οφέλη που θα έχει η Θεσσαλονίκη από αυτό το «restart» των συλλόγων, ο κ.Αγγελούδης στέκεται, με δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε τέσσερα καίρια σημεία: «Η άνοδος του μπάσκετ σημαίνει γήπεδα κι εγκαταστάσεις που θα κοσμούν την πόλη και θα λειτουργούν ως εφαλτήριο για νέες ηλικίες να ασχολούνται με τον αθλητισμό, σημαίνει μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα της Θεσσαλονίκης, αύξηση του τουριστικού προϊόντος, καθώς επίσης ανάπτυξη της συλλογικής αυτοπεποίθησης, την οποία η πόλη βρίσκει μέσα από αγωνιστικές επιτυχίες».

Μπ. Πρέλεβιτς: Ο κόσμος είναι διψασμένος για διακρίσεις, θέλει υπομονή και επιμονή

Το όνομά του έγινε σύνθημα στα χείλη των φιλάθλων, ενώ σήμερα εκτελεί χρέη αντιπεριφερειάρχη Εξωστρέφειας στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Ο Μπάνε Πρέλεβιτς δεν θα μπορούσε να μην παρακολουθεί τις εξελίξεις, δηλώνοντας σίγουρος πως ΠΑΟΚ και Άρης θα καταφέρουν να πετύχουν ξανά την πολυπόθητη άνοδο στο άθλημα αρκεί βέβαια να υπάρχει «υπομονή και επιμονή».

«Έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε ξανά εποχές όμοιες με αυτές στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και αρχές του ’90 και να αποδείξουμε ότι υπάρχει υγιής ανταγωνισμός, χωρίς επεισόδια. Ο αθλητισμός είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία του κόσμου, βοηθάει με πολλούς τρόπους μία τοπική κοινωνία. Μεταξύ αυτών είναι η προβολή της πόλης και οι δύο σύλλογοι μας θα το πράξουν και μάλιστα δωρεάν», σημειώνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο «τίγρης» θυμάται πως σε ταξίδια με τους ασπρόμαυρους αρκετοί μπορεί να μην είχαν επισκεφτεί ποτέ τη Θεσσαλονίκη, αλλά τη γνώριζαν είτε από τον ΠΑΟΚ που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο, είτε από τον Άρη για τις μεγάλες μάχες του στο Final Four. Από τότε τα πράγματα άλλαξαν άρδην καθώς εδώ και 30 χρόνια υπάρχουν οι σύλλογοι της Αθήνας -Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, που κυριαρχούν με μεγάλα γήπεδα και πολλές επιτυχίες εγχώριες και στην Ευρώπη.

Αυτό, όμως, που φαίνεται πως κάνει τη Θεσσαλονίκη να ξεχωρίζει και οι όποιες συζητήσεις για το μπάσκετ βρίσκονται μονίμως στο επίκεντρο κάθε παρέας είναι πως οι φίλαθλοι είναι «παθιασμένοι με το άθλημα και διψασμένοι για διάκριση».

Λ. Σούμποτιτς: «Ξυπνάει» το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης

Πιο …Θεσσαλονικιός από τους Θεσσαλονικιούς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο Λευτέρης Σούμποτιτς, ο γνωστός σε όλους «Πίξι» και βασικό στέλεχος της θρυλικής ομάδας του Άρη. Το μυαλό του βρίσκεται μόνιμα στην πόλη, όσα χιλιόμετρα μακριά κι αν είναι, παρακολουθώντας στενά εξελίξεις, μεταγραφές, νιώθοντας τον παλμό.

«Η Θεσσαλονίκη ξυπνάει, δεν είναι τυχαίο που την αποκαλούν μπασκετομάνα. Άρης και ΠΑΟΚ βρήκαν νέους ισχυρούς ιδιοκτήτες, γίνονται καλές κινήσεις, που με κάνουν αισιόδοξο για το θεσσαλονικιώτικο μπάσκετ», είναι τα λόγια που μεταφέρει, μέσα από το ΑΠΕ-ΜΠΕ, για την επόμενη ημέρα του αθλήματος.

Όπως λέει, τρεις πόλεις σε όλη την Ευρώπη έχουν συνδέσει το όνομά τους με το μπάσκετ: η Θεσσαλονίκη, η Μπολόνια και το Βελιγράδι. Και αυτό πρέπει να το αξιοποιήσει η πόλη, ιδιαίτερα τώρα που ο παγκόσμιος τουρισμός είναι σε άνθιση και τα social media βοηθούν στη μεγαλύτερη διάχυση μιας εικόνας.

Ο Λευτέρης Σούμποτιτς θυμάται ιστορίες από το παρελθόν, τότε που οι δύο «αιώνιοι», κιτρινόμαυροι και ασπρόμαυροι, συναντιόντουσαν στο ίδιο γήπεδο για να λύσουν τις διαφορές τους στο παρκέ. «Όταν έπαιζε Αρης – ΠΑΟΚ, οι πρόεδροι κάθονταν ο ένας δίπλα στον άλλον, μπορεί να έτρωγαν νωρίτερα μαζί και να συζητούσαν, οι φίλαθλοι ήταν σε απέναντι κερκίδες. Αντίπαλοι ήμασταν μόνο στο γήπεδο. Δεν υπήρχε σε καμία περίπτωση αυτή η ατμόσφαιρα που είδαμε στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό», λέει χαρακτηριστικά.

Και αν υπήρξε αντίπαλος με τον Μπάνε Πρέλεβιτς στο γήπεδο, σε ένα βασικό σημείο συμφωνούν: πως απαραίτητο στοιχείο είναι η υπομονή που θα πρέπει να έχουν κυρίως οι φίλαθλοι, κατά τη διάρκεια της σεζόν, γιατί αυτοί «διψούν» για τίτλους. Διότι για να πας μπροστά, όπως λέει ο άσος των κιτρίνων, απαιτούνται σταθερά βήματα που θα γίνονται ένα τη φορά και όχι άλμα, που μπορεί να σκοντάψεις ή να χάσεις εύκολα την ισορροπία σου…