Καθώς βρέθηκαν αντιμέτωποι με αρχηγούς κρατών-«αρπακτικά», όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, πολλοί ηγέτες έδειξαν «δειλία» και στράφηκαν στον «κατευνασμό» το 2025, τη στιγμή που θα όφειλαν να «αντισταθούν», επισημαίνει στην ετήσια έκθεσή της, που δημοσιοποιείται σήμερα, η μη κυβερνητική οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία.

Η ΜΚΟ υπογραμμίζει ότι οι συγκεκριμένοι τρεις αρχηγοί κρατών αγνόησαν τους κανόνες και τους διεθνείς οργανισμούς που συγκροτήθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατασκεύασαν έναν πλανήτη όπου «ο πόλεμος υποκαθιστά τη διπλωματία».

«Το 2025, ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Νετανιάχου, μεταξύ πολλών άλλων, επιδίωξαν κατακτήσεις, στοχεύοντας στην οικονομική και πολιτική κυριαρχία, μέσω της καταστροφής, της καταστολής και της βίας σε μαζική κλίμακα», τονίζει στα προλεγόμενα της έκθεσης (σελ. 10) η Ανιές Καλαμάρ, γενική γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

Οι ΗΠΑ προέβησαν σε «εξωδικαστικές δολοφονίες εκτός των συνόρων τους», εξαπέλυσαν «εντελώς παράνομες επιθέσεις ενάντια στη Βενεζουέλα και στο Ιράν» κι απείλησαν να προσαρτήσουν τη Γροιλανδία, επισημαίνει το έγγραφο.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ «κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να υπονομεύσει δεκαετίες κόπων» για την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, κατήγγειλε η κ. Καλαμάρ στο Γαλλικό Πρακτορείο, εκφράζοντας την οργή της για το ότι ο Αμερικανός και ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν συμμερίζονται ένα όραμα του κόσμου «βαθιά ρατσιστικό και πατριαρχικό».

Η ισραηλινή κυβέρνηση, «συνέχισε τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα, παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του Οκτωβρίου», χωρίς η διεθνής κοινότητα να προχωρήσει σε «μέτρα» για να τη σταματήσει, διαμαρτύρεται η έκθεση.

Απέναντι σε τέτοιους «νταήδες και αρπακτικά», σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο επέδειξαν «δειλία» και προτίμησαν «τον κατευνασμό», ιδίως στην Ευρώπη, σύμφωνα με την κ. Καλαμάρ.

«Τα κράτη, οι διεθνείς οργανισμοί και η κοινωνία των πολιτών οφείλουν να εγκαταλείψουν την πολιτική του κατευνασμού με κάθε κόστος και να συγκροτήσουν συλλογική αντίσταση στις επιθέσεις», υπογραμμίζει η ΜΚΟ.

Κατά τη Διεθνή Αμνηστία, οι διεθνείς οργανισμοί δέχθηκαν τις «χειρότερες» επιθέσεις από το 1948, με αμερικανικές κυρώσεις σε βάρος δικαστών και εισαγγελέων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), καθώς και με την αποχώρηση των ΗΠΑ από δεκάδες διεθνείς συμβάσεις και από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή.

Για τη γενική γραμματέα της ΜΚΟ Καλαμάρ, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αντανακλά τον αγώνα για «την περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου», αφότου οι «πρώτες, παράνομες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ» ακολουθήθηκαν από τα «αντίποινα στα τυφλά» του Ιράν.

Η ανάφλεξη ξέσπασε αφού οι ιρανικές αρχές «σφάγιασαν διαδηλωτές τον Ιανουάριο του 2026» σε αυτήν που ήταν «πιθανόν η πιο φονική καταστολή του είδους εδώ και δεκαετίες», επισημαίνει η ΜΚΟ.

Η έκθεση παραπέμπει και στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες όπως η Μιανμάρ, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη εμφύλιος πόλεμος μετά το πραξικόπημα του 2021 και όπου ο στρατός ρίχνει βόμβες «σε χωριά σκοτώνοντας δεκάδες αμάχους».

Καταγράφει επίσης εκτενώς το Σουδάν, όπου οι παραστρατιωτικοί των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ) «διέπραξαν σφαγές αμάχων» και επιδόθηκαν σε «σεξουαλική βία» μαζικής κλίμακας κατά την 18μηνη πολιορκία της Ελ Φάσερ, πριν την καταλάβουν τον Οκτώβριο.

Μοναδικές αχτίδες ελπίδας σε αυτό το μελανό σκηνικό, κατά την Αμνηστία, αποτέλεσαν η σύσταση ειδικού δικαστηρίου για τον πόλεμο στην Ουκρανία και η παράδοση του πρώην προέδρου των Φιλιππίνων Ροδρίγο Ντουτέρτε, κατηγορούμενου για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, στο ΔΠΔ.

Η οργάνωση εξαίρει επίσης τον αγώνα λιμενεργατών σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ισπανία, η Γαλλία και το Μαρόκο, ώστε να «εμποδιστούν οι παραδόσεις όπλων στο Ισραήλ», καθώς και τους αμερικανούς πολίτες που αντιστέκονται στις επιχειρήσεις της αστυνομίας μετανάστευσης (ICE) – σε ορισμένες περιπτώσεις, διακινδυνεύοντας τη ζωή τους.

Η Ανιές Καλαμάρ ελπίζει ότι η άρνηση ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών να συμμετάσχουν στις επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν σηματοδοτεί την αφετηρία μιας προσπάθειας αντίστασης και υπέρβασης.

Και προειδοποιεί: «Βρισκόμαστε ακριβώς στη στιγμή που μπορεί να ανατραπούν τα πάντα, που όλα όσα οικοδομήθηκαν τα 80 τελευταία χρόνια διατρέχουν κίνδυνο να καταστραφούν».