Με την 21η Απριλίου 1967 να συμπληρώνει πλέον 59 χρόνια από το Πραξικόπημα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας εξέδωσε δήλωση τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι «Στο διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας, η σημερινή θλιβερή επέτειος μάς υπενθυμίζει πως η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Γι’ αυτό οφείλουμε, πρωτίστως με ενότητα, να διαφυλάσσουμε το πολίτευμά μας, κρατώντας το δημόσιο βίο μακριά από τον διχασμό, που ιστορικά υπήρξε πάντα πρόσφορο έδαφος για την αποδυνάμωση της δημοκρατίας».
Παράλληλα, υπογραμμίζει πως «Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας», προσθέτοντας πως «Αυτό αποτελεί το χρέος μας απέναντι στους ίδιους και στις επόμενες γενιές. Να παραμένουμε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».
«Η 21η Απριλίου βύθισε σε τραύμα την πορεία της πατρίδας μας. Στη γη που γέννησε τη δημοκρατία και την ελευθερία, καταλύθηκε το Σύνταγμα και η χώρα καταδικάστηκε σε επταετή οπισθοδρόμηση.
Η επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος δεν σήμαινε απλώς κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξορίες και φυλακίσεις. Στέρησε από τον πολίτη το ανώτατο προνόμιο της δημοκρατίας: να συμμετέχει ελεύθερα και υπεύθυνα στη διαμόρφωση της κοινής του μοίρας. Και η δημοκρατία είναι πολίτευμα ευθύνης. Όχι μόνον των κυβερνώντων, αλλά και όσων τους επιλέγουν.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, η Ελλάδα απομακρύνθηκε από τον δρόμο της θεσμικής και οικονομικής σύγκλισης με τον προηγμένο κόσμο, δρόμο που είχε ήδη αρχίσει να χαράσσει και που αποτελούσε εθνική της ανάγκη και ιστορικό της προσανατολισμό.
Οι φοιτητικές εξεγέρσεις στη Νομική και το Πολυτεχνείο, καθώς και το Κίνημα του Ναυτικού, άνοιξαν τις πρώτες ρωγμές στο καθεστώς της ανελευθερίας. Η δικτατορία κορυφώθηκε τραγικά με το πραξικόπημα Ιωαννίδη κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο· πληγή στον εθνικό μας κορμό, που παραμένει ανοιχτή.
Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία προώθησε βήμα-βήμα πάνω στις σταθερές ράγες του κοινοβουλευτισμού, ενισχύθηκε και εντάχθηκε στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας ότι η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής σταθερότητας. Δοκιμάστηκε και απέδειξε έμπρακτα τη θεσμική της ωριμότητα, αναπτύσσοντας την ικανότητα να ξεπερνά τις κρίσεις.
Στο διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας, η σημερινή θλιβερή επέτειος μάς θυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Γι’ αυτό οφείλουμε, πρωτίστως με ενότητα, να διαφυλάσσουμε το πολίτευμά μας, κρατώντας το δημόσιο βίο μακριά από τον διχασμό, που ιστορικά υπήρξε πάντα πρόσφορο έδαφος για την αποδυνάμωση της δημοκρατίας.
Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας.
Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».
