Η ηθοποιός Νάντια Φαρές, που το περασμένο Σάββατο βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις της σε πισίνα γυμναστηρίου στο Παρίσι και έκτοτε νοσηλευόταν σε κώμα, άφησε την τελευταία της πνοή χθες Παρασκευή στα 57 της χρόνια, ανακοίνωσαν οι κόρες της στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).
«Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε τον θάνατο της Νάντια Φαρές την Παρασκευή. Η Γαλλία έχασε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα· για εμάς όμως ήταν πρωτίστως η μητέρα που μόλις χάσαμε», τόνισαν η Σίλια και η Σάνα Τσάσμαν.
Το Σάββατο 11 Απριλίου, η Γαλλομαροκινή ηθοποιός Νάντια Φαρές διακομίστηκε επειγόντως στο νοσοκομείο La Pitié-Salpêtrière σε κρίσιμη κατάσταση, αφού εντοπίστηκε αναίσθητη στον πυθμένα πισίνας αθλητικού συγκροτήματος στο Παρίσι.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα Le Parisien, πιθανότατα υπέστη αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο· το ενδεχόμενο αυτό ενισχύεται από το ιατρικό της ιστορικό, αφού στο παρελθόν είχε ρήξη αρτηριακού ανευρύσματος και είχε υποβληθεί σε σειρά καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων.
Τη στιγμή του συμβάντος η Νάντια Φαρές κολυμπούσε με βατραχοπέδιλα και σανίδα.
Εντοπίστηκε ακίνητη στον πυθμένα της πισίνας από άλλον κολυμβητή, έπειτα από περίπου τρία με τέσσερα λεπτά κάτω από το νερό. Παρευρισκόμενοι ξεκίνησαν άμεσα αναζωογονητικές προσπάθειες, πριν φτάσουν οι διασώστες, οι οποίοι τη σταθεροποίησαν και τη μετέφεραν στο νοσοκομείο.
Κόρη Μαροκινής και Αρμένιου, η Νάντια Φαρές γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1968 στο Μαρακές του Μαρόκου, προτού μετακομίσει με την οικογένειά της στη Γαλλία και συγκεκριμένα στη Νίκαια. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου γνώρισε έναν ατζέντη του κινηματογράφου, ο οποίος της έδωσε την ευκαιρία να περάσει από οντισιόν για μια ταινία. Η συνάντηση εκείνη, όπως έχει λεχθεί, ήταν εντελώς απρόσμενη. Αν και δεν επιλέχθηκε τότε, μια μεταγενέστερη δοκιμαστική συμμετοχή για επεισόδιο της σειράς «Navarro» της άνοιξε τον δρόμο για την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση το 1993.
Λίγους μήνες αργότερα απέκτησε τον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο στην ταινία «They Never Forget» του Κριστόφ Φρανκ, συμπρωταγωνιστώντας με τους Τιερί Λερμίτ και Μαρύσκα Ντέτμερς. Για την εμπειρία εκείνη είχε δηλώσει στο podcast «On the microphone with Johanna Cohen» ότι ήταν καθοριστική: «Ήταν πάνω απ’ όλα μια αποκάλυψη. Συνειδητοποίησα πόσο αγαπώ αυτό το επάγγελμα. Το να μπαίνεις στη ζωή τόσο δυνατών χαρακτήρων είναι ένα εξαιρετικό προνόμιο».
Η γνωριμία της με τον Μπέρνι Μπονβουαζέν υπήρξε καθοριστική για την πορεία της, καθώς υπό τη σκηνοθετική του καθοδήγηση συμμετείχε στις ταινίες «Les Démons de Jésus» και «Les Grandes Bouches», που προβλήθηκαν το 1997 και το 1998 αντίστοιχα. Τη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα της χάρισε όμως η ερμηνεία της στο θρίλερ «Les Rivières pourpres» το 2000, ενώ σημαντική απήχηση είχε και η συμμετοχή της στην ταινία δράσης «Nid de guêpes» του Φλοράν-Εμίλιο Σίρι το 2002.
Κατά τη δεκαετία του 2000 η Νάντια Φαρές διέκοψε την υποκριτική. Στο μεσοδιάστημα γνώρισε τον Αμερικανό παραγωγό Στιβ Τσάσμαν και εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τη Σάνα το 2002 και τη Σίλια το 2005. Από τότε, όπως η ίδια είχε δηλώσει, η προσωπική της ζωή έγινε προτεραιότητα. «Η δημιουργία οικογένειας ήταν πολύ σημαντική για μένα. Χρειαζόμουν να της αφιερωθώ πλήρως», είχε πει το 2021 στο TV Star, προσθέτοντας: «Ούτε η καλύτερη ταινία στον κόσμο δεν θα μπορούσε να με πείσει να επιστρέψω στα γυρίσματα».
Η επάνοδό της στην υποκριτική πραγματοποιήθηκε το 2016 μέσω της σειράς του Netflix «Marseille», όπου για δύο σεζόν υποδύθηκε τη Βανέσα ντ’Αμπράντες, πρόεδρο του περιφερειακού συμβουλίου των Bouches-du-Rhône. Ακολούθησαν τηλεοπτικές παρουσίες όπως οι σειρές «Sombres Terres» (2019), «La Promesse» και «Luther» το 2021, ενώ παράλληλα έκανε και επιλεκτικές κινηματογραφικές εμφανίσεις.
Τον Ιανουάριο του 2026, στο Gala, είχε αποκαλύψει ότι εργαζόταν πάνω σε «μια κωμωδία δράσης με τα Studios TF1». Παράλληλα, είχε μιλήσει ανοιχτά για τα σοβαρά προβλήματα υγείας της, αποκαλύπτοντας ότι είχε υποβληθεί σε τρεις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις και σε χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο το 2007 λόγω ανευρύσματος, το οποίο είχε χαρακτηρίσει «ωρολογιακή βόμβα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί άμεσα». Όπως είχε σημειώσει χαρακτηριστικά, τέτοιες εμπειρίες σε αναγκάζουν να επαναπροσδιορίσεις τη ζωή σου: «Είναι στιγμές που σε κάνουν να συνειδητοποιείς ότι πρέπει να ζεις έντονα αυτή τη ζωή… Γεννιόμαστε για να μάθουμε να ζούμε, να μεγαλώνουμε και να είμαστε έτοιμοι να φύγουμε· η αποστολή είναι απλή, αλλά διαρκεί μια ολόκληρη ζωή».
