Στον Alpha Κύπρου και στην εκπομπή «Τετ α Τετ» με παρουσιαστή τον Τάσο Τρύφωνο φιλοξενήθηκε ο Γιώργος Μαζωνάκης το βράδυ της Κυριακής 12 Ιουλίου.

Ο αναγνωρίσιμος και αγαπητός ερμηνευτής αναφέρθηκε σε πολλά θέματα, ανάμεσά τους και για την εισαγωγή του στο Δρομοκαϊτειο.

«Εκείνη τη μέρα επιστρέφω από τον περίπατο που έκανα με τον σκύλο μου, αφού πρώτα είχα πάει στη θάλασσα, ετοιμάζω κάτι για φαγητό και χτυπάει το κουδούνι και εμφανίζονται δύο αστυνομικοί με πολιτικά, μου δείχνουν το έγγραφο και μου λένε ότι πρέπει να σας συλλάβουμε για να μεταφερθείτε στο Δρομοκαΐτειο.

Μου εξήγησαν ότι αν υπογράψουν τρία πρόσωπα Α βαθμού συγγένειας, είσαι υποχρεωμένος να πας εκεί. Εγώ από παιδί είχα την αίσθηση ότι κάποια πράγματα τα αντιλαμβανόμουν διαφορετικά, εκείνη τη στιγμή ένιωθα παράξενα. Το διαχειρίστηκα με πολύ μεγάλη ψυχραιμία», ανέφερε καταρχάς ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Στη συνέχεια ο Γιώργος Μαζωνάκης πρόσθεσε: «Τα προηγούμενα χρόνια πίστευα πράγματα για τον εαυτό μου, τα οποία δεν ανήκαν καν στην πραγματική μου φύση. Ήμουν εξαιρετικά ψύχραιμος. Η μία αδερφή μου βρισκόταν έξω και με περίμενε με το όχημά της για να ακολουθήσει το περιπολικό.

Αυτό για μένα ήταν εξαιρετικά δυσάρεστο, στο πλαίσιο του αστείου. Εκείνες τις μέρες προσπαθούσαν να μου πάρουν τον σκύλο… Εκείνη την ώρα εγώ μαγείρευα, ετοίμασα μια νόστιμη μακαρονάδα, έφαγα, έκανα μπάνιο, μπήκα στο περιπολικό και οδηγήθηκα στο Δρομοκαΐτειο».

Ο Γιώργος Μαζωνάκης σημείωσε ακόμη: «Είχα μια φοβία με την εξουσία. Τα τελευταία χρόνια όχι τόσο έντονη… Έτσι, κουβεντιάζαμε μέσα στο περιπολικό. Ήταν αρκετά ευγενικοί ώστε να μην αισθανθώ άβολα. Υπήρχε μια αμφιβολία μέσα μου, τι πρόκειται να συμβεί… Άρχισα να σκέφτομαι τα πρακτικά ζητήματα σε περίπτωση που παραμείνω. Γιατί συμβαίνει αυτό; Πώς είναι εφικτό να συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Πίστευα ότι δεν θα με κρατήσουν. Εγώ πριν από λίγο καιρό συμμετείχα στο “Voice”, έδινα συνεντεύξεις, πώς είναι δυνατόν ξαφνικά αυτός να παρουσιάζει παράξενη συμπεριφορά; Κάτι κρυβόταν από κάτω, το οποίο αγνοούσα. Υπάρχουν και οι ιδιωτικές μονάδες και οι δημόσιες, δεν γνώριζα τι συμβαίνει στο δημόσιο, είμαι ένας άνθρωπος που είμαι συνεσταλμένος και στην εμφάνισή μου κάποιοι πίστευαν ότι είμαι υπερήφανος, αυτή ήταν μια άμυνα. Είμαι συνεσταλμένο άτομο, οπότε αναρωτιόμουν πώς θα διαχειριστώ τους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στη μονάδα.

Απέφυγα να οδηγηθώ σε μια ιδιωτική μονάδα, αλλά σκέφτηκα να υποστηρίξουμε τα δικά μας. Δεν ήταν το πιο απλό, το αντιμετώπισα ως παρατηρητής της κατάστασης. Ήταν αρκετά δύσκολο θα πω. Ήταν τρόμος και προδοσία. Η χαρά του Δρομοκαΐτειου ήμουν, κάποιοι έλεγαν εντάξει μια χαρά είμαστε αφού είναι και ο Μαζωνάκης εδώ».