Στην εκπομπή «Buongiorno» και στην Νάνσυ Νικολαΐδου μίλησε η Ελένη Ερήμου για τη ζωή της και την πορεία της.
«Είδα στον εαυτό μου πόσο μπορεί να απολαμβάνει το χειροκρότημα των άλλων. Και χαίρομαι που δεν το έχω τόσο ανάγκη. Όταν είσαι νεότερος, το θέλεις. Όταν όμως φτάνεις σε άλλη ηλικία, δεν είναι αυτό το παν. Υπάρχουν άλλα, πιο ουσιαστικά», είπε αρχικά η Ελένη Ερήμου, και πρόσθεσε η ηθοποιός:
«Δεν λέω πως ό,τι έχω κάνει ήταν αριστουργήματα, όμως έχω πει πολλά ‘όχι’ και αυτό είναι μορφή αντίστασης. Αν δεν ερωτευτώ κάτι, δεν υπάρχει λόγος να το παίξω. Παρ’ όλα αυτά, μετανιώνω για πολλά, γιατί έχω κάνει κι άλλα τόσα λάθη. Και τα ‘όχι’ ίσως να ήταν λάθος. Όταν ζεις, τρως και τα μούτρα σου».
Η Ελένη Ερήμου συνέχισε: «Την Πάντειο την τελείωσα, κυρίως για να έχω αντιστάσεις στο επάγγελμα. Δεν ήξερα αν κάνω. Η Πάντειος με βοηθούσε να λέω ‘όχι’. Όταν πήγα στην Καρέζη, της ζήτησα άδεια μια στιγμή, γιατί παίζαμε Θεσσαλονίκη και εγώ είχα μαθήματα. Μου είπε η Καρέζη, ‘τι θες στην Πάντειο εσύ κοριτσάκι μου; Θα μείνεις στο θέατρο, είτε το θέλεις είτε όχι’».
Και η Τζένη και η Αλίκη ήταν αγαπημένες μου. Εκτιμούσα την Καρέζη για πολλά, το λέω και ανατριχιάζω! Αν δεν της άρεσες σε χαιρετούσε, όχι τόσο εγκάρδια, και προσπερνούσε. Για μένα ήταν μάθημα, το θεωρούσα ευθύτητα. Η Αλίκη ήταν εντελώς διαφορετικό πλάσμα από την Τζένη, αλλά τις αγαπούσα και τις δύο για διαφορετικούς λόγους».
Η Ελένη Ερήμου διέψευσε πως υπήρξε φλερτ με τον Τόλη Βοσκόπουλο, ενώ αποκάλυψε ένα αστείο περιστατικό από τα γυρίσματα της ταινίας “Η Τελευταία Πτήση”, όπου μέθυσε για τις ανάγκες ενός ζεϊμπέκικου.
«Δεν υπήρξε ποτέ φλερτ με τον Τόλη Βοσκόπουλο, ήμασταν και οι δύο αλλού. Βασικά, ο Τόλης ήταν τότε με τη Ζωή Λάσκαρη. Στην ταινία “Τελευταία πτήση” με μέθυσαν με κονιάκ για να χορέψω ζεϊμπέκικο. Έγινα τύφλα! Πήγα σπίτι και κοιμόμουν 20 ώρες», είπε η Ελένη Ερήμου.
Για τη φωτογράφισή της στο Playboy, είπε πως ήταν ένα στοίχημα με τον εαυτό της, να δει αν ένα γυμνό μπορεί να είναι ιερό και έργο τέχνης, κι ας της στοίχισε επαγγελματικά.
Κλείνοντας, η Ελένη Ερήμου είπε: «Υπάρχει έρωτας χωρίς κλάμα; Δεν υπάρχει. Ερωτευόμαστε πολλές φορές, εγώ νόμιζα μόνο μία. Δεν παντρεύτηκα. Ήμουν παιδί χαρά γεμάτο, αλλά και προβληματισμένο, και πολύ υπεύθυνο. Ποιος θα μεγάλωνε αυτό το παιδί; Θα πήγαινα να το πασάρω στη μαμά μου ξαφνικά; Όχι, το παιδί είναι μεγάλη υπόθεση.
Η ομορφιά είναι βάρος, είναι διαβατήριο, έχει και κινδύνους. Είπα στον εαυτό μου πως θα μεγαλώσεις σ’ αυτό που μου έλεγε η μητέρα μου, πως δε θα είσαι πάντα ούτε νέα ούτε όμορφη. Η ομορφιά έρχεται και φεύγει, και εντάξει. Νομίζω πως η ομορφιά φαίνεται και στη φωνή των ανθρώπων».
