Στη Σάσα Σταμάτη και το ένθετο «Secret» παραχώρησε συνέντευξη ο Στέφανος Κασσελάκης. Ο πρόεδρος του κόμματος «Δημοκράτες-Προοδευτικό Κέντρο», εκτός από τις πολιτικές του θέσεις, κλήθηκε να σχολιάσει και το ενδεχόμενο να αποκτήσει παιδιά, καθώς και τη στιγμή που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη δοκιμασία που έχει βιώσει μέχρι σήμερα.

Ταυτόχρονα, αναφέρεται και στην πιο τολμηρή επιλογή που έχει κάνει ποτέ του, η οποία -όπως επισημαίνει- συνίστατο στο να εγκαταλείψει μια ζωή «φτιαγμένη» στις ΗΠΑ για να εισέλθει στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Σας ενδιαφέρει η ιδέα να αποκτήσετε παιδιά;

«Απολύτως. Το να δημιουργήσω οικογένεια είναι από τα ωραιότερα και πιο δημιουργικά όνειρά μου», ομολογεί ο Στέφανος Κασσελάκης.

«Ωστόσο, για εμένα η πατρότητα δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική φιλοδοξία. Είναι και μια καθημερινή υπενθύμιση της ευθύνης που φέρουμε όλοι: να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια πατρίδα πιο δίκαιη, πιο ασφαλή, πιο ανοιχτή», συμπληρώνει.

«Επιθυμώ τα παιδιά που θα φέρουμε στον κόσμο -όπως και κάθε παιδί στην Ελλάδα- να ανατραφούν σε μια κοινωνία που δεν θα στέκεται εμπόδιο στα όνειρά τους, αλλά θα τους παρέχει ίσες ευκαιρίες να προοδεύσουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους», τονίζει ο Στέφανος Κασσελάκης.

Ποιο είναι το πιο ακραίο πράγμα που έχετε πράξει;

Πολλοί θα ανέμεναν να αναφερθώ σε κάποιο επικίνδυνο άθλημα. Για εμένα, όμως, το πιο “extreme” πράγμα που έχω πράξει στη ζωή μου ήταν η απόφαση να αφήσω μια εντελώς οργανωμένη και επιτυχημένη επαγγελματική πορεία στο εξωτερικό και να μπω στην ελληνική πολιτική αρένα.

Να λερωθώ, να συγκρουστώ με κατεστημένες νοοτροπίες και συμφέροντα δεκαετιών και να πω: “Φτάνει πια. Ας αλλάξουμε τους όρους του παιχνιδιού”. Ήταν ένα άλμα χωρίς δίχτυ προστασίας, αλλά το έκανα με όλη μου την ψυχή. Διότι, αν θέλεις πραγματικά να προσφέρεις στον τόπο σου, οφείλεις να είσαι έτοιμος να βγεις από τη ζώνη άνεσής σου και να πάρεις ρίσκα.

Ποια στιγμή υπήρξε η πιο δύσκολη της ζωής σας;

Η πιο δύσκολη στιγμή προέκυψε στην εφηβεία μου, όταν είδα την οικογένειά μου να κλονίζεται και να χάνει τους κόπους μιας ζωής λόγω των παθογενειών και των κυκλωμάτων που ταλαιπωρούσαν, και δυστυχώς εξακολουθούν να ταλαιπωρούν, τη χώρα. Ήταν η στιγμή που αναγκάστηκα να αναχωρήσω μόνος μου, στα 14 μου, για την Αμερική με μια υποτροφία.

Αυτή η αντιξοότητα, όμως, μετατράπηκε στο σημαντικότερο μάθημά μου. Με δίδαξε να βασίζομαι στις δικές μου δυνάμεις, να εργάζομαι σκληρά και, πάνω από όλα, γέννησε μέσα μου την αποφασιστικότητα να πολεμήσω αυτό το σαθρό σύστημα, ώστε καμία άλλη οικογένεια στην Ελλάδα να μη βιώσει κάτι παρόμοιο.