Η Σταματίνα Τσιμτσιλή έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό «Hello!». Η παρουσιάστρια του «Happy Day» αναφέρθηκε στη μητρότητα, στις κόρες της και στις αξίες που επιδιώκει να τους εμφυσήσει καθώς μεγαλώνουν.

Ταυτόχρονα, μίλησε για την προσωπική της πορεία, αποκαλύπτοντας ότι ξαναγύρισε στην ψυχανάλυση μετά από 20 χρόνια και διευκρίνισε γιατί κρίνει σημαντικό να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας με περισσότερη κατανόηση και λιγότερη αυστηρότητα.

-Υπάρχει κάποιο μάθημα ζωής που θα θέλατε να εμφυσήσετε και στα παιδιά σας, κυρίως στις κόρες σας;

Πολλά μαθήματα ζωής αποκτώ κατά καιρούς και προσπαθώ να τα μεταδώσω στα παιδιά μου με απλά και όμορφα λόγια. Ιδιαίτερα τώρα που οι κόρες μου μεγαλώνουν και εισέρχονται σταδιακά σε πιο έντονη κοινωνική τριβή, επιδιώκω να ενδυναμώσω την αυτοπεποίθησή τους και να τις βοηθήσω να συνειδητοποιήσουν πως μπορούν να είναι δραστήριες κοινωνικά και να μην υποχωρούν στα θέλω τους. Συχνά, τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, προκειμένου να είναι αρεστά σε μια παρέα, ενδέχεται να κάνουν κάποιους συμβιβασμούς ή να είναι πιο επιρρεπή στο να παρασυρθούν. Μαζί με τα παιδιά, όμως, κι εμείς μαθαίνουμε, κι εμείς ωριμάζουμε.

Εγώ τον Σεπτέμβριο ξεκίνησα έναν δεύτερο κύκλο ψυχανάλυσης, περίπου είκοσι χρόνια μετά τον πρώτο. Ήθελα καθοδήγηση και βοήθεια γιατί ένιωθα ότι δεν διαχειρίζομαι σωστά το χρόνο μου, με αποτέλεσμα να στρεσάρομαι. Ο κύριος λόγος που το αποφάσισα ήταν γιατί περνούν τα χρόνια, περνά η ζωή, και νιώθω σαν το ποντικάκι που τρέχει γύρω από μια ρόδα. Τα καταφέρνω, τα προλαβαίνω όλα; Ναι, αλλά δεν προχωρώ τελικά. Είμαι στο ίδιο σημείο. Έρχεται Δευτέρα, φτάνει Παρασκευή και;

-Πού σας έχει οδηγήσει αυτό;

Αυτό που αντιλήφθηκα είναι ότι χρειάζεται να τοποθετούμε και τις δικές μας επιθυμίες σε λίγο υψηλότερη προτεραιότητα. Όχι με την έννοια του να βάζουμε τις ανάγκες μας πάνω από όλων των άλλων, αλλά να αποδεχτούμε ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα στην τελειότητα ούτε να βάζουμε «σωστό» σε όλα τα κουτάκια. Να μην καταναλώνουμε την αυστηρότητά μας στον εαυτό μας. Είναι οι γνωστές γυναικείες ενοχές αυτές. Πράγματι. Πιστεύουμε ότι είμαστε φτιαγμένοι για να ικανοποιούμε επιθυμίες, των άλλων, τις δικές μας κ.ο.κ. Μερικές φορές, όμως, πρέπει να εφαρμόζουμε τη συμβουλή που δίνουμε στους ανθρώπους που αγαπάμε όταν δεν τα καταφέρνουν σε κάτι: «Είναι OK, δεν πειράζει». Να δείχνουμε αυτή την ανεκτικότητα και να ενδυναμώνουμε εξίσου και τον εαυτό μας.

-Χρειάζεται μια ισορροπία.

Χρειάζεται ένα «δεν πειράζει!». Ας μείνει και μια μέρα το σπίτι ατακτοποίητο, κι αύριο μέρα είναι…