Για εκείνη τη συμβουλή που διατηρεί με ευλάβεια μέχρι σήμερα αλλά και για τις δυσκολίες που βίωσε στα παιδικά του χρόνια μίλησε ο ηθοποιός, Θοδωρής Κατσαφάδος, σε συνέντευξη στο πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Βαζαίο.

Υπήρξε κάποια συμβουλή που διατήρησες όλα αυτά τα χρόνια;

Μου είχε πει κάποτε ο Τάκης Μουζενίδης, όταν κάναμε το “Ντα” με τον Μάνο Κατράκη: “Στη ζωή, Θοδωρή μου, θα κάνεις και πράγματα που δεν θα είναι όλα πρώτης γραμμής. Αν όμως κάνεις τη δουλειά σου με σοβαρότητα και αγάπη, δημιουργείς επάνω σου υδράργυρο”. Τότε δεν το είχα καταλάβει.

Το συνειδητοποίησα αργότερα. Ό,τι αναλαμβάνω, το προσεγγίζω σαν να είναι ο σημαντικότερος ρόλος και το σπουδαιότερο έργο της ζωής μου. Με πολύ κόπο, αγάπη και σοβαρότητα.

Έχεις μεγαλώσει, όμως, πολύ διαφορετικά. Προέρχεσαι από μια πολυμελή οικογένεια στη Μάνη.

Η μητέρα μου έφερε στον κόσμο δώδεκα παιδιά κι εγώ είμαι το δωδέκατο, όμως δεν επέζησαν όλα. Μιλάμε για εντελώς διαφορετικά χρόνια, πριν και μετά τον πόλεμο. Ήμασταν μια οικογένεια με πολλά μέλη.

Γεννήθηκα στη Μάνη, με μεγάλη ένδεια και πολλές δυσκολίες. Τα πράγματα δεν ήταν καθόλου απλά. Γι’ αυτό και, όταν κοιτάζω σήμερα την πορεία μου, σκέφτομαι ότι ήμουν ένα παιδί από το χωριό, χωρίς κανένα πνευματικό υπόβαθρο και χωρίς καμία σχέση με το θέατρο ή την τέχνη.

Από το χωριό βρέθηκα στην Άνω Γλυφάδα, που τότε ήταν κι εκείνη σαν χωριό και σταδιακά μπήκα στον χώρο του θεάτρου. Μέσα από αυτή την εργασία ανακάλυψα τον εαυτό μου και ολόκληρους κόσμους. Μέσα από τα έργα, που διαβάζω και ερμηνεύω, ταξιδεύω. Και γι’ αυτό είμαι ευτυχισμένος.