Βολές κατά του ΠΑΣΟΚ, το οποίο καλεί «να στέκεται με περισσότερο θάρρος και ειλικρίνεια απέναντι στα προβλήματα του σήμερα και του αύριο», εξαπολύει με ανάρτησή του ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος. Αφορμή στάθηκε ο έντονος διάλογος που είχε με την Άννα Διαμαντοπούλου για θέματα εκπαίδευσης στο περιθώριο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.

Στην ίδια ανάρτηση, ο κ. Σκέρτσος επισημαίνει: «Τιμώ και σέβομαι την Άννα Διαμαντοπούλου για τη διαχρονική της προσφορά στα ελληνικά και ευρωπαϊκά πράγματα. Παρόλα αυτά, στη συζήτησή μας την Παρασκευή στο Φόρουμ για το υπό διαμόρφωση υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας και Καινοτομίας, έπεσε σε δύο ανακρίβειες που αποκαλύπτουν και το στρατηγικό αδιέξοδο του ΠΑΣΟΚ».

Ποιες ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο;

Η πρώτη: ότι 150.000 «αιώνιοι φοιτητές» διαγράφηκαν επί θητείας της το 2011-2012. Το ισχυρίστηκε όταν τόνισα πως από το 2019 παλεύουμε να απομακρύνουμε αναχρονισμούς του παρελθόντος, ώστε σήμερα να συζητάμε για ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο.

Η πραγματικότητα; Η διάταξη για τη διαγραφή «αιώνιων φοιτητών» πράγματι υπήρχε στον νόμο Διαμαντοπούλου, αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε. Το αποδεικνύει η απουσία σχετικών διοικητικών πράξεων στα ΑΕΙ και τα ρεπορτάζ της εποχής.

Κυρίως, αποδεικνύεται από το ότι η πρώτη και μοναδική διαγραφή 308.605 «αιώνιων φοιτητών» έγινε το Δεκέμβριο 2025 από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, φέρνοντας στο φως εγγραφές ακόμη και της δεκαετίας του ’40.

Αν είχαν πράγματι διαγραφεί το 2011-2012, θα έπρεπε να είχαν αφαιρεθεί τότε οι εξόφθαλμες εγγραφές του προηγούμενου αιώνα.

Η δεύτερη ανακρίβεια: ότι ο νόμος Διαμαντοπούλου «ακυρώθηκε στην πράξη» από τη ΝΔ το 2014. Η αλήθεια είναι πως η ΝΔ της περιόδου συγκυβερνούσε με το ΠΑΣΟΚ· πρόεδρός του ήταν τότε ο πανεπιστημιακός Ευάγγελος Βενιζέλος.

Έχει συζητήσει το ΠΑΣΟΚ γιατί δεν υπερασπίστηκε και δεν εφάρμοσε τον νόμο; Υπήρχαν ρυθμίσεις που κρίθηκαν ανεφάρμοστες; Άλλαξαν οι θέσεις του μετά το 2012 για τη διοίκηση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης; Κανείς δεν γνωρίζει.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι, έστω και με χρόνια καθυστέρηση – εν μέρει εξαιτίας της καταστροφικής διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην εκπαίδευση – πολλές από τις κρίσιμες ρυθμίσεις του νόμου Διαμαντοπούλου ξανανομοθετήθηκαν και, το σημαντικότερο, εφαρμόστηκαν. Έγιναν πράξη από την αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Θα ήταν, λοιπόν, χρησιμότερο η κα Διαμαντοπούλου, πριν εγκαλεί τη Νέα Δημοκρατία, να διασταυρώνει πρώτα αν οι απόψεις της είναι αποδεκτές στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Στη συνέχεια της ανάρτησής του ο υπουργός θυμίζει πως «τα μη κρατικά πανεπιστήμια υπήρξαν εμβληματική θέση του ΠΑΣΟΚ.

Κι όμως, στην κρίσιμη συνταγματική αναθεώρηση 2007-2008 το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε την πρόταση της ΝΔ για το άρθρο 16. Το ίδιο έκανε και με τον νόμο Πιερρακάκη το 2024, επικαλούμενο δήθεν συνταγματικά κωλύματα, ενώ το ΣτΕ τελικά τον έκρινε συνταγματικό.

Σε μια συζήτηση για την οικονομία της γνώσης και για ένα Υπουργείο-Στρατηγείο που θα φέρει τη μετάβαση της χώρας σε αυτήν, είναι τουλάχιστον αντιπαραγωγικό να κλαίμε πάνω από την καρδάρα με το χυμένο γάλα.

Ο κόσμος προχωρά με γοργούς ρυθμούς. Οι συζητήσεις για παρόν και μέλλον απαιτούν συναινέσεις χωρίς στείρες κομματικές κόντρες. Η αλαζονική οικειοποίηση της μεταρρυθμιστικής ατζέντας με ταυτοτικούς όρους, ενώ τα ιστορικά δεδομένα την διαψεύδουν, δεν χτίζει το μέλλον.

Οι μικροπρεπείς κατηγορίες για το ποιος ευθύνεται για τις χαμένες ευκαιρίες δεκαετιών δεν προσθέτουν στη δημόσια συζήτηση, παρά μόνο αν οδηγήσουν σε πολιτική αυτογνωσία και ιστορική μνήμη για ειλικρινείς συναινέσεις και γενναίες ρήξεις.

Αντί, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ να μας καλεί να το δικαιώσουμε για το παρελθόν του – που είχε καλές στιγμές αλλά και πολλές αστοχίες – οφείλει να κάνει μια ειλικρινή αυτοκριτική.

Από την αξιωματική αντιπολίτευση περιμένουμε να μιλά με περισσότερο θάρρος και ειλικρίνεια για τα προβλήματα του σήμερα και του αύριο, αντί να επικαλείται διαρκώς έναν «χαμένο παράδεισο»… που στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ.

Η παρουσία στο πρόσφατο συνέδριο πολλών στελεχών του ΠΑΣΟΚ υπέρ της συνεργασίας με κόμματα της Αριστεράς που έχουν πιο αναχρονιστικές θέσεις για τη δημόσια εκπαίδευση θα το εγκλωβίσει αναπόφευκτα», συνεχίζει και καταλήγει:

«Για το υπό ίδρυση νέο υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας και Καινοτομίας, που συνιστά αναγκαία πολιτική και οργανωτική τομή, θα επανέλθουμε με ειδικό σημείωμα πριν τις ανακοινώσεις της Επιτροπής που έχει συσταθεί.

Εύχομαι και ελπίζω αυτή η μεγάλη μεταρρύθμιση να βρει γόνιμο έδαφος και στήριξη από την αντιπολίτευση».