«Η 52η επέτειος της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας δεν περιορίζεται σε μια απλή ημέρα ανάμνησης. Αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η Δημοκρατία κερδήθηκε μέσα από αγώνες, θυσίες και τη γενναία στάση όλων των δημοκρατικών πολιτών που αντιτάχθηκαν στη δικτατορία υπερασπιζόμενοι την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού», επισημαίνει ο Νίκος Ανδρουλάκης σε δήλωσή του.
Σημειώνει ότι «η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας σηματοδότησε την επιστροφή της χώρας στη συνταγματική ομαλότητα, όμως αυτή η ιστορική στιγμή είναι αδιαχώριστα συνδεδεμένη με την τραγωδία της Κύπρου».
Αναφέρει ότι «το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή του 1974 μας θυμίζουν το βαρύ τίμημα που πληρώνει ο Ελληνισμός όταν η Δημοκρατία καταλύεται».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής τονίζει ότι «σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ποιότητα της Δημοκρατίας δοκιμάζεται με νέους τρόπους». Επισημαίνει συγκεκριμένα ότι κάποιοι τη θεωρούν εμπόδιο στην τεχνολογική πρόοδο, υποστηρίζοντας ότι η τεχνητή νοημοσύνη και η καινοτομία πρέπει να αναπτυχθούν χωρίς ουσιαστικούς κανόνες και δημόσιο έλεγχο, ενώ άλλοι τη θεωρούν τροχοπέδη της αποτελεσματικότητας, προτιμώντας την υπερσυγκέντρωση της εξουσίας εις βάρος των θεσμικών αντιβάρων. Παράλληλα, προσθέτει, «η διεύρυνση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων διαβρώνει την κοινωνική συνοχή και κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς».
Σύμφωνα με το ΑΠΕ ΜΠΕ, ο κ. Ανδρουλάκης υπογραμμίζει ότι «η Δημοκρατία στον 21ο αιώνα δεν απειλείται από τα τανκς. Απειλείται από τη θεσμική παρακμή, την υποβάθμιση του κράτους δικαίου, την αδιαφάνεια, την έλλειψη λογοδοσίας και τη συγκέντρωση της εξουσίας χωρίς ουσιαστικά αντίβαρα».
Επισημαίνει σε αυτό το πλαίσιο ότι «το χρέος μας σήμερα είναι σαφές: να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, να θωρακίσουμε τη δημοκρατική λογοδοσία και να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα με ενισχυμένους όλους τους συντελεστές εθνικής ισχύος».
«Δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμη δίκαιη και ανθεκτική ανάπτυξη της οικονομίας χωρίς να λειτουργούν ομαλά οι θεσμοί», αναφέρει. «Διότι», συνεχίζει, «η πραγματική δύναμη μιας χώρας μετριέται και από την ποιότητα της Δημοκρατίας της, την αντοχή των θεσμών της, την εμπιστοσύνη των πολιτών της και την ικανότητά της να προοδεύει χωρίς να κάνει εκπτώσεις στην ελευθερία, τη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου».
