«Αποχωρώντας, μας παραδίδει μια ολοκληρωμένη ερμηνεία του Ελληνισμού, που δικαιολογημένα τον τοποθετεί μεταξύ των διαπρεπέστερων και σημαντικότερων διανοητών μας», ανέφερε η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, ενημερωθείσα για τον θάνατο του λογοτέχνη Στέλιου Ράμφου.
Παρατίθεται αναλυτικά η ανακοίνωση της υπουργού Πολιτισμού:
«Ο θάνατος του Στέλιου Ράμφου μας στερεί έναν από τους διαπρεπέστερους διανοητές της σύγχρονης Ελλάδας. Νους αναζητητικός, βαθύς και ιδιαίτερα διεισδυτικός, με εμπεριστατωμένη γνώση της αρχαίας και νεότερης φιλοσοφίας, ο Στέλιος Ράμφος αφήνει πίσω του ένα πολυσχιδές, πρωτοποριακό και εξαιρετικά συνεκτικό και μεθοδικό λογοτεχνικό opus, στον πυρήνα του οποίου εντοπίζεται η ταυτότητα του Ελληνισμού και ο προσανατολισμός του, έναντι ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου κόσμου. Ενώνοντας την κλασική με τη βυζαντινή παιδεία, ο Στέλιος Ράμφος αναζητεί τα μέσα με τα οποία η ελληνική σκέψη δύναται να ενσωματωθεί στον σύγχρονο διαλογισμό, οδηγώντας την Ελλάδα σε μια φυσική ενσωμάτωση στον οικουμενικό κόσμο, συνεισφέροντας την “ιδιοπροσωπία” της. Ο διαλογισμός και το opus του Στέλιου Ράμφου δεν αναπτύχθηκαν σε συνθήκες εργαστηριακές, απομακρυσμένες από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, αλλά σε αδιάκοπη αλληλεπίδραση με αυτήν. Σε κρίσιμες, όχι ιδιαίτερα απομακρυσμένες, συγκυρίες για τον τόπο, ο Στέλιος Ράμφος διατύπωσε λόγο ουσιαστικό, παρεμβατικό και διορατικό για τη δημόσια ζωή και τα στραβά της, επικυρώνοντας πλήρως τον ρόλο του ως αυθεντικού διανοουμένου. Αποχωρώντας, μας παραδίδει μια ολοκληρωμένη ερμηνεία του Ελληνισμού, που δικαιολογημένα τον τοποθετεί μεταξύ των διαπρεπέστερων και σημαντικότερων διανοητών μας. Η απώλειά του δεν επηρεάζει τη λάμψη των αναζητήσεών του, διότι, γόνιμα, μετατράπηκαν σε διαρκή διαλογισμό για το παρελθόν και το μέλλον μας.
«Το καλύτερο που έχουμε να πράξουμε, και το θεωρώ σπουδαίο και απαιτητικό, είναι να εκφράσουμε με δικό μας λεξιλόγιο, αλήθειες αιώνιες. Η ισχυρότερη πρωτοτυπία είναι η ενσωμάτωση. Ας μην μας διαλανθάνει ότι ο Ελληνισμός είναι, εξαρχής μέχρι πέρατος, δάνειο και εξαρχής μέχρι πέρατος, καινούργιος. Στους Έλληνες δεν οφείλουμε τη δημιουργία, εκ του μηδενός. Τους οφείλουμε τη δόξα του μηδενός. Τη δημιουργία». Αυτές αποτελούν τις θεμελιώδεις σκέψεις του Στέλιου Ράμφου που διατυπώθηκαν το 1995 και θα παραμείνουν ως ισχυρός οδηγός και πυρήνας εθνικής αυτογνωσίας, σήμερα, και εις το εξής.
Τον αποχαιρετούμε με ευγνωμοσύνη για τα νέα μονοπάτια σκέψης που μας άνοιξε, με τη βεβαιότητα ότι θα συνεχίσουν να καλλιεργούν νέους διαλογισμούς.
Στην οικογένειά του, τους μαθητές και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
