Ως βασικές προτεραιότητες ανέδειξε την αναγκαιότητα κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής, στόχους υψηλότερων προσδοκιών, ένα δόγμα τεχνολογίας στην ΕΕ, το ψηφιακό ευρώ, την Ένωση Αποταμιεύσεων και την ενεργειακή ένωση ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την ομιλία του στο συνέδριο του Economist με θέμα «30th Annual Government Roundtable – Progress in an age of upheaval | Geopolitics-Growth-Technology», που διεξάγεται στην Αθήνα.
Ο κ. Πιερρακάκης παρατήρησε ότι μετά τις εκθέσεις των Ενρίκο Λέτα και Μάριο Ντράγκι, έχει πλέον διαμορφωθεί κοινή κατεύθυνση, ωστόσο το καίριο ζήτημα είναι ο ρυθμός υλοποίησης. «Οι καλοί μου φίλοι, Ενρίκο Λέτα και Μάριο Ντράγκι διαμόρφωσαν αυτές τις εκθέσεις, συμφωνήσαμε όλοι στα παραδοτέα. Το ζήτημα είναι μέχρι πότε, με ποιο ταχύ ρυθμό και με ποια βέλτιστη μέθοδο», δήλωσε.
Όπως ανέφερε, ήδη σημειώνεται εξέλιξη σε κρίσιμους τομείς της ευρωπαϊκής οικονομικής ολοκλήρωσης. «Παρακολουθούμε συζητήσεις που προχωρούν, την ολοκλήρωση της αγοράς και το πακέτο εποπτείας, έχουμε ήδη εξετάσει αυτό σε επίπεδο Ecofin και Eurogroup», υπογράμμισε.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης επανέφερε την πρότασή του για κοινή δημοπράτηση του φάσματος συχνοτήτων 5G και 6G στην Ευρώπη. Όπως παρατήρησε, «καθώς αναζητούμε νέους πόρους σε επίπεδο πολιτικό και δημοσιονομικό, ίσως οφείλουμε να σκεφτούμε με πιο φιλόδοξο τρόπο, διαμορφώνοντας ένα πιο συγκεντρωτικό σύστημα δημοπρασιών και έτσι να αξιοποιήσουμε και να μοχλεύσουμε ένα ποσό» για την ανάπτυξη Τεχνολογιών στην ΕΕ. «Αυτό συνεπάγεται περισσότερους πόρους και ένα πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, ώστε να μπορούμε να διαθέτουμε υψηλότερες φιλοδοξίες», τόνισε.
Σημαντικό τμήμα της παρέμβασής του αφιερώθηκε επίσης στην τεχνητή νοημοσύνη, την οποία χαρακτήρισε ως πεδίο άμεσης στρατηγικής πίεσης για την Ευρώπη. «Προπαντός οφείλουμε να αξιολογήσουμε τις διαστάσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Εδώ έχουμε και πάλι μια δυαδικότητα: από τη μία είναι σαν ένας αγώνας ταχύτητας, από την άλλη θυμίζει τον ανταγωνισμό των εξοπλισμών», είπε.
Όπως παρατήρησε, η ευρωπαϊκή απάντηση δεν μπορεί να είναι βιαστική ούτε κατακερματισμένη. «Απαιτούνται πολύ μεγάλες επενδύσεις για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις», υπογράμμισε, προσθέτοντας σε άλλο σημείο ότι «τα συστήματά μας είναι παλαιά» και επομένως απαιτείται εκ βάθρων τεχνολογικός εκσυγχρονισμός.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και η αναφορά του στη συζήτηση που επρόκειτο να διεξαχθεί σε επίπεδο Eurogroup. Όπως αποκάλυψε, «έχουμε αυτή τη συζήτηση αύριο στο Eurogroup και έχουμε καλέσει έναν πρωταθλητή στην Ευρώπη, τη Mistral, να συμμετάσχει σε αυτή τη συζήτηση», επιχειρώντας έτσι να αποδείξει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μεταβαίνει πλέον, από τον χώρο της τεχνολογίας, στον πυρήνα της οικονομικής και θεσμικής στρατηγικής της Ευρώπης.
Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση και στο ψηφιακό ευρώ, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά το χρονοδιάγραμμα της υλοποίησής του. «Το ψηφιακό ευρώ θα αποτελεί πραγματικότητα έως το 2029», είπε, για να προσθέσει αμέσως μετά ότι «υπάρχει κάποια κινητικότητα, αλλά χρειαζόμαστε πολύ περισσότερα σε πολλούς τομείς».
Ο κ. Πιερρακάκης εμφανίστηκε συνολικά αισιόδοξος για τη δυνατότητα της Ευρώπης να προχωρήσει, παρά τις εξωτερικές πιέσεις. «Δεν είναι ένα ζήτημα ναι ή όχι, δεν είναι άσπρο-μαύρο. Είναι ένα ζήτημα σχετικά με το πόση πρόοδο μπορούμε να επιτύχουμε και πόσο έδαφος μπορούμε να καλύψουμε στον τομέα», είπε, καταλήγοντας ότι «υπάρχει πολιτική βούληση, ασφαλώς».
Στον τομέα της ενέργειας, ο υπουργός υπογράμμισε ότι απαιτείται πιο ταχεία και πιο αποφασιστική κοινή δράση, επικαλούμενος και αριθμητικά δεδομένα. «Αν λάβουμε την ενέργεια ως παράδειγμα, όπου επιθυμούμε να δούμε σημαντική πρόοδο, θα ανέφερα μια έκθεση του ΔΝΤ που αναφέρει ότι ο αντίκτυπος της κρίσης ήταν 12% χαμηλότερος, σε σύγκριση με το εάν δεν είχαν ληφθεί μέτρα στην Ευρώπη», σημείωσε, προσθέτοντας πως «συμπεριλαμβάνουμε και τις ενεργειακές επενδύσεις στη ρήτρα διαφυγής».
Ξεχωριστή θέση στην παρέμβασή του είχε η αναγκαιότητα η Ευρώπη να συνδυάσει όσα καθυστέρησε επί μακρόν με όσα οφείλει να σχεδιάσει για το μέλλον. «Βιώνουμε μια δυαδικότητα. Η Ελλάδα πριν από το 2019 είχε μια σειρά ζητημάτων που δεν είχαν υλοποιηθεί για πολύ χρόνο. Αυτά που δεν έγιναν επί μακρόν προσφέρουν μια ευκαιρία για μέρισμα, το μέρισμα του προφανούς», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο έσπευσε να προσθέσει ότι αυτό δεν επαρκεί. «Πρέπει να ανταποκριθεί κανείς και στις προκλήσεις του αύριο», σημείωσε, εξηγώντας ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, από τη μία πλευρά, απαιτείται εξέλιξη σε τομείς όπως η Ένωση Κεφαλαιαγορών, η τραπεζική ένωση και η ενεργειακή ένωση, αλλά, από την άλλη, χρειάζεται και «ένα σαφές τεχνολογικό δόγμα».
Στο σημείο αυτό έδωσε και το βασικό περίγραμμα της σκέψης του για την ευρωπαϊκή τεχνολογική στρατηγική. «Αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω Ευρωπαίων πρωταγωνιστών στην τεχνολογία και όχι μόνο μέσω εθνικών πρωταγωνιστών», είπε, τονίζοντας την αναγκαιότητα «να δημιουργηθούν μεγάλα οικοσυστήματα» που θα μπορούν να υποστηρίξουν ανάπτυξη και καινοτομία σε ευρωπαϊκή κλίμακα.
Μάλιστα, περιέγραψε και το τρίπτυχο των επιλογών που διαθέτει, κατά την άποψή του, η Ευρώπη στον τεχνολογικό ανταγωνισμό. «Έχουμε τρεις επιλογές κατά την άποψή μου στην τεχνολογία. Πρώτον να ηγηθούμε, να επιλέξουμε τους τομείς όπου διαθέτουμε εταιρίες – «ηγέτες» και να τους ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο. Δεύτερον να οικοδομήσουμε, να επιλέξουμε τομείς που δεν έχουμε πλεονέκτημα αλλά μπορούμε να αναπτύξουμε. Όμως αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ευρωπαϊκές εκδοχές των πάντων, κάνουμε λάθος», ανέφερε.
Η τρίτη επιλογή, όπως είπε, είναι η έξυπνη ρύθμιση. «Η τρίτη σου επιλογή είναι ένα πολύ έξυπνο ρυθμιστικό πλαίσιο», υπογράμμισε, επιμένοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να γνωρίζει πού μπορεί να ηγηθεί, πού μπορεί να οικοδομήσει και πού πρέπει να ασκήσει επιρροή μέσω κανόνων και ελέγχου.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην αναγκαιότητα χρηματοδότησης της καινοτομίας εντός Ευρώπης, δίνοντας έμφαση στην Ένωση Αποταμιεύσεων. «Πρέπει να τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας», είπε, εξηγώντας ότι αυτό σημαίνει «να έχουμε μια ανάπτυξη της Ένωσης Αποταμιεύσεων, που είναι το πιο κρίσιμο αυτή τη στιγμή, γιατί πρέπει κάποιος να μπορεί να χρηματοδοτήσει αυτές τις επενδύσεις, για παράδειγμα μια νεοφυή επιχείρηση».
Στο ίδιο πνεύμα πρόσθεσε ότι «πρέπει κάποιος να μπορεί να διαθέτει όλους τους μηχανισμούς χρηματοδότησης στην Ευρώπη, ώστε όλες οι φιλοδοξίες του να μπορούν να πραγματοποιηθούν εντός της ευρωπαϊκής ηπείρου», αναδεικνύοντας έτσι το πρόβλημα της διαφυγής επιχειρηματικών σχεδίων και κεφαλαίων εκτός ΕΕ.
Αναφερόμενος στην έννοια της κυριαρχίας και της ανθεκτικότητας, ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η Ευρώπη χρειάζεται πιο ώριμο ορισμό της στρατηγικής της θέσης στον κόσμο. «Πρέπει να μπορείς να προσδιορίσεις τι σημαίνει κυριαρχία, επομένως πρέπει να έχεις μια ευρωπαϊκή στρατηγική επί τούτου», είπε, προσθέτοντας ότι «ζούμε σε έναν κόσμο αλληλεξάρτησης, υπάρχουν συνεχείς προκλήσεις και μεταβολές, το ζήτημα είναι το πόσο ισχυρός είσαι όταν κάθεσαι στο τραπέζι».
Κατά τον ίδιο, η ανθεκτικότητα δεν ταυτίζεται με απομόνωση, αλλά με ενίσχυση δυνατοτήτων και έξυπνες συνεργασίες. «Μπορείς να αναπτύξεις την επάρκειά σου σε διάφορους τομείς περαιτέρω. Έτσι κατά την άποψή μου αναπτύσσεις την ανθεκτικότητα. Χρειάζεσαι πολύ έξυπνες, ευφυείς συνέργειες», ανέφερε.
