Σε ηλικία 87 ετών απεβίωσε ο πρώην υπουργός και επί σειρά ετών βουλευτής Στέφανος Μάνος. Υπήρξε μια μη συμβατική προσωπικότητα του πολιτικού σκηνικού της Μεταπολίτευσης.

Την λυπηρή είδηση του θανάτου του επιβεβαίωσαν άτομα από τον στενό οικογενειακό και φιλικό του περίγυρο.

Ποιος ήταν ο Στέφανος Μάνος

Ο Στέφανος Μάνος υπήρξε Έλληνας φιλελεύθερος πολιτικός και πρώην υπουργός στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο οποίος ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων και συνίδρυσε το κόμμα Δράση.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1939. Είναι γιος του Αλέξανδρου Μάνου, χειρουργού και πρώην διευθυντή του νοσοκομείου “Ευαγγελισμός”, και της Μαριέττας Πανούτσου, επιχειρηματία και κόρης του πρώην προέδρου του ΣΕΒ.

Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός, με ειδίκευση στην αεροδυναμική στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (1963) και το 1965 απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα ΜΒΑ, στη Διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Τον επόμενο χρόνο ανέλαβε βοηθός γενικός διευθυντής της «Αλλατίνη Α.Ε.», ενώ αργότερα διετέλεσε γενικός διευθυντής, αντιπρόεδρος, γενικός διευθυντής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ίδιας εταιρείας. Αποχώρησε από την εταιρεία το 1977 για να ασχοληθεί με την πολιτική.

Έχει συγγράψει το βιβλίο “Αντιστρουθοκαμηλικά” (εκδόσεις «Καθημερινή», Αθήνα 2010). Επίσης έχει συμμετάσχει στα συλλογικά έργα «Από το Άμστερνταμ στη Νίκαια» – Κριτική 2001, «Η μεταρρύθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου» – Εκδόσεις Παπαζήση 2007, «Ο εχθρός είναι η αδράνεια» – Μεταμεσονύκτιες Εκδόσεις 2011 και «Ένα καινοτόμο σύνταγμα για την Ελλάδα: Κείμενα εργασίας» – Μεταίχμιο 2016[1].

Ήταν έγγαμος με πέντε τέκνα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για βουλευτής στη Β΄ Αθηνών το 1977 με τη Νέα Δημοκρατία, με την οποία και εξελέγη, ενώ στη συνέχεια ορίστηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων. Από τότε επανεκλεγόταν συνεχώς βουλευτής μέχρι και το 2007, εκτός από τις εκλογικές αναμετρήσεις του 1985 και του Νοεμβρίου του 1989.

Το 1998 κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας της τροπολογίας για τις ΔΕΚΟ, που είχε καταθέσει ο υπουργός οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, Γιάννος Παπαντωνίου, διαφώνησε με τον αρχηγό του κόμματος Κώστα Καραμανλή με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό όργανο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο και τον διέγραψε.

Τον Απρίλιο του 1999 ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων με έμβλημα τον ταύρο, το οποίο συμμετείχε αυτόνομα στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 1999, λαμβάνοντας ποσοστό 1,62% των ψήφων. Στις Εθνικές Εκλογές του 2000 το κόμμα των Φιλελευθέρων συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία και ο Μάνος εισήλθε στην Βουλή με το ψηφοδέλτιό της. Δύο χρόνια αργότερα ανέστειλε τη λειτουργία του κόμματος με βασική αιτιολογία την έλλειψη οικονομικών πόρων.[2]

Το 2004 συμπεριλήφθηκε ως ανεξάρτητος στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.[3] Ως βουλευτής επικρατείας κατέθεσε αρκετές φορές πρόταση κατάργησης του προνομίου των ΜΜΕ να διαθέτουν το 2% του τζίρου των επιχειρήσεών τους χωρίς έλεγχο και παραστατικά, ρύθμιση την οποία, κατά την παραδοχή του, είχε και ο ίδιος υπογράψει ως υπουργός Οικονομίας της ΝΔ. Η εν λόγω ρύθμιση τελικώς καταργήθηκε το 2009.

Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του πορείας ανέλαβε αρκετές κυβερνητικές θέσεις. Την περίοδο 1977 – 1980 διετέλεσε υφυπουργός Δημοσίων Έργων, θέση από την οποία αποχώρησε λόγω κατάργησής της (Ν.1032/1980), για ν’ αναλάβει το νεοσύστατο Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος[4] και το Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας (1980-81) στην κυβέρνηση Ράλλη. Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν ένας από τους πρώτους στην κλάση Υπουργούς. Αρχικά ανέλαβε το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (1990-91), ακολούθως το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (1992) και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών (1992-93).[5][6] Επίσης έχει χρηματίσει αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αλευροβιομηχάνων Ελλάδος και έφορος του δ.σ. του ΣΕΒ.

*Με πληροφορίες από την Βικιπαίδεια